photo 2017.png

人民之友恭祝各界2017新年进步、万事如意!

 photo 2014-03-08KajangByElectionPC.jpg

2014年加影州议席补选诉求 / Tuntutan-tuntutan Pilihan Raya Kecil Kajang 2014

 photo ForumKrisisPerkataanAllah.jpg

“阿拉风波•宪法权利•宗教自由”论坛 / Forum "Krisis perkataan Allah • Hak berperlembagaan • Kebebasan beragama"

 photo LimChinSiongampArticle.jpg

林清祥《答问》遗稿片段

 photo 513StudentMovement.jpg

新加坡“5•13学生运动” 有/没有马共领导的争论【之一】与【之二】

 photo the-new-phase-of-democratic-reform-reject-state-islamization.jpg

马来西亚民主改革的新阶段 / The New Phase of Democratic Reform in Malaysia / Fasa Baru Reformasi Demokratik di Malaysia

 photo Bannerv2blue_small.jpg

 photo Banner%2BForum.jpg

 photo Banner_WorkReport2016.jpg

人民之友为庆祝15周年(2001—2016)纪念,在2016年9月上旬发表了最近5年(2011—2016)工作报告(华、巫、英3种语文),并在9月25日在新山举办一场主题为“认清斗争敌友,埋葬巫统霸权”的论坛。

Monday, 30 June 2014

李光耀临终前的两个心愿

李光耀临终前的两个心愿

作者 / 来源:商丘羊 / 《南洋大学校友业余网站》

李光耀又在《福布斯》杂志发表文章,题目是《英语不会被取代》(见新加坡《联合早报》2014年6月28日),这又是一篇旧稿新投,是在他的人生最后的时光所表达的两个心愿。

这篇文章结构紊乱,它把两件不同的事情扯在一起谈论,首尾不能相连,但足以看出这两件事情是他内心的纠结,也就是无法放下的心愿。

李光耀倾一生精力消灭新加坡的华文教育,把自清末以来几经艰辛建立的华文教育从幼稚园到南洋大学连根拔起,只剩下一门孤零零的华文在初中和小学里挣扎。消灭华文教育是李光耀去中国化的主要策略,六十年代以两种语文政策先迷惑大众,七十年代落力进行消灭活动,八十年代彻底完成。然而历史不以人们的意志为转移,就在八十年代,改革开放的中国崛然而起,打断了李光耀进一步消除消灭华文教育痕迹的幻想,令那些一同挖掘华文教育的数典忘祖之人惊讶不已!

李光耀消灭华文教育的理由是继承殖民主义思路,那就是以殖民地统治语言英语取代华语,甚至涵盖所有华人方言。新加坡建国后,由于上台执政者是一批不懂华语而纯粹受英文教育者,这批人受殖民主义教育,崇尚西方文化,缺乏民族自尊,不把民族自尊当成独立自主的中心思想,于是迅速地以殖民主义的一切为依归,而对付各民族语言文字是最为明显的例子。

李光耀向来就对中华文化不具好感,对华语华文具有敌视心理,在他上台前期,所面对的威胁来自受华文教育者,于是对华文的敌视心理转化为仇视心理,在他31年总理生涯中,无时无刻不把消灭华文教育当成重大任务处理,1986年他终于完成了彻底消灭华文教育任务,把华文学校彻底关闭。

李光耀不无怀着犯罪心理对待消灭华文教育,他知道人们终究会清算他的罪过,于是一种反向承认自己罪过的心理油然而生,那就是指责华语、华文是一种难学的语文,他在文章上说:“无论如何,华语会是世界其他地方很难学习和掌握的语言。即使把汉字拼音化,每个字都有说明其意思的四声。”汉字有四声,正是汉字的特点,他所说的“世界其他地方很难学习和掌握的语言”,其实就是他自己面对的问题。李光耀学习华文数十年,教导的教师不下七八个,然而他至今还是掌握不了华文,问题在于他本身没有诚意,学习华文是为了政治上的需要,在消灭华文教育过程中将学习当做试探外界的反应以及一种烟幕。他把三个孩子送进华文学校,是为了掩人耳目,以达到消灭华文教育的最终目的。李光耀的女儿李玮玲曾经说他的父亲并不排挤华文,李玮玲毕竟对华文还有一些感情,但是他不知道在政客眼中,手段是达到目的的方法,而玩弄手段却是政客的伎俩。

李光耀说:“中国不同地区的人没有多少懂得双语,因为他们的方言非常不同。”中国以普通话作为国家统一语言,普通话在全国流行,只要懂得普通话,全国都可以交流。李光耀说“没有多少懂得双语”,是指普通话加方言,这样的说法无异孤陋寡闻,完全不懂别人的国情。在中国,除了极少数人因偏远而不懂普通话之外,懂得一种方言兼懂得普通话的人几乎涵盖全国,而且懂得普通话兼懂几种方言的人大有人在,李光耀以此来贬低中国人的语言修养,是有着不良的动机。不想看到中国崛起,不想中华文化扩大影响力,是李光耀内心的颤抖,也是他的第一个心愿。

李光耀对于中国崛起很不自在,当改革开放之始,他已经意识到中国必然崛起,于是屡屡抛出话语,称中国需要20至50年才能够赶上日本,如今中国各方面都在创新超越,经济上已经超越日本,甚至是美国。在科技上也在赶超世界水平,这难道是李光耀看不见的吗?难道是李光耀向来的预言失灵了吗?

李光耀对于中国崛起的担忧,彻底表现在他担心对美国的影响,或者说是对美国的挑战。对于中国宣布设立东海防空识别区,李光耀是完全站在美国一边,他说:“防空识别区不能侵犯海洋和空域的航行和飞行自由——这是国际法里被接受的条例,也对日益互通互联的世界有利。”李光耀与美国一样,声称以国际法保护航行和飞行自由,而有意忽视领海主权的归属性,有意忽视领海历史的延续性,有意忽视领海主权与后来的国际法无法协调的实在问题。他知道中国对于领海主权的强硬态度,不是所谓“国际法”、“国际法庭”所能吓倒的,他为以美国为首的几个国家张目说:“我不能想象像中国这样的大国会服从国际法庭的决定,尽管在双边谈判失败时,仲裁或裁决是比武力冲突更好的选项。”先设下“国际法”、“国际法庭”,然后由此展开谈判,却不追究历史遗留下来的领海主权,这就是美国人一直想在南中海作的文章。日本早于中国设立防空识别区,而且延伸到中国领海,李光耀为何对此不吱一声?

李光耀一路来主张美国留在亚洲,以平衡中国的崛起,亲美的立场一目了然,在亚洲除了日本、菲律宾之外,没有一个国家有此胆量,而在亚细安国家,除了菲律宾,也就只有新加坡敢于明目张胆,毫无遮掩地劝说美国留下,甚至以身作则,让美军的战斗舰和飞机纵队停驻本国。新加坡在东南亚引进美国这根芒刺,把大国的利益拖进来,一定会引起本区域反美国家的反感。

李光耀在文章最后一段说:“奥巴马政府向亚洲‘重新平衡’是正确的一步,但却必须长期持续。”这段话,完全配合最近李显龙访问美国的言谈,父子同心。不想看到中国崛起,不想美国因中国崛起而被抛在后头,是李光耀内心的恐惧,也是他的第二个心愿。

Thursday, 26 June 2014

习近平会见马来西亚国会下议院议长 希望马方尽快找到MH370下落

习近平会见马来西亚国会下议院议长
希望马方尽快找到MH370下落

来源:《观察者网》2014年6月24日报导

中国国家主席习近平24日在人民大会堂会见马来西亚国会下议院议长潘迪卡尔。

习近平说,中国政府高度重视发展同马来西亚的友好关系,将推进中马关系作为周边外交的重要方向。双方应以庆祝建交40周年为契机,作好顶层设计,规划好各领域互利合作,推动中马全面战略伙伴关系实现快速发展。

习近平指出,中国高度重视与周边国家的睦邻友好关系。为此,我提出了亲、诚、惠、容的外交理念,倡导共同、综合、合作、可持续的亚洲安全观,提出携手建设更为紧密的中国-东盟命运共同体、丝绸之路经济带、21世纪海上丝绸之路等一系列合作倡议。这充分表明,中国愿与周边国家和睦相处、共同发展。明年马来西亚将担任东盟轮值主席国,中方将予以积极支持,愿与包括马方在内的有关国家一道,推动中国-东盟关系取得更大发展。

习近平会见马来西亚国会下议院议长

习近平说,今年3月,马来西亚航空MH370客机失联,这是一起非常不幸的事件。希望马方继续抓紧协调有关国家,制定完善常态化搜寻和善后方案,争取尽快找到飞机下落。

潘迪卡尔转达了哈利姆最高元首和纳吉布总理对习近平主席的亲切问候。他表示,马国会下议院坚定支持马中两国政府达成的各项共识,愿为进一步巩固马中友好关系作出贡献。

Friday, 13 June 2014

Usaha PAS Melaksanakan Hukum Hudud Berkhidmat untuk Pemerintahan Hegemoni UMNO - Pendapat saya selepas mendengar balasan pemimpin PAS dalam sesi soal jawab wacana di Johor Bahru pada 24 Mei

Usaha PAS Melaksanakan Hukum Hudud
Berkhidmat untuk Pemerintahan Hegemoni UMNO
- Pendapat saya selepas mendengar balasan pemimpin PAS 
dalam sesi soal jawab wacana di Johor Bahru pada 24 Mei


Choo Shinn Chei

Artikel ini ditulis dalam Bahasa Mandarin dan diterjemahkan ke dalam Bahasa Melayu. 

Gambar di atas diambil semasa Wacana “Apa Itu Hudud?” yang dianjurkan oleh PAS Kawasan Johor Bahru berjalan di Hotel Tropical Inn, Johor Bahru pada 24 hb. Mei 2014.

Gambar di bawah diambil semasa Choo Shinn Chei mengemukakan pertanyaan kepada Dr. Dzulkefly Ahmad dalam sesi soal jawab. Choo merupakan ahli Presidium Sahabat Rakyat Working Committee, dia menjadi moderator bagi pihak Sahabat Rakyat Working Committee dalam Forum "Krisis Perkataan Allah • Hak Berperlembagaan • Kebebasan beragama yang diadakan di Auditorium Tingkat Lima JOTIC pada 4hb Mei 2014 yang lepas.



Saya bersama-sama beberapa orang AJK Sahabat Rakyat Working Committee telah menghadiri Wacana “Apa Itu Hudud?” yang dianjurkan oleh PAS Kawasan Johor Bahru di Hotel Tropical Inn, Johor Bahru pada 24 hb. Mei 2014. Empat orang panelis yang memberi ucapan adalah Dr. Dzulkefly Ahmad (AJK PAS Pusat), Mumtaz Md. Nawi (Exco Kerajaan Negeri Kelantan), Vincent Lee (Setiausaha Dewan Himpunan Penyokong PAS) dan Ann Wan Seng (Setiausaha Kehormat Persatuan Cina Muslim Malaysia).

Semasa lawatan ke Kelantan pada 14 hb. Mei 2014, para pemimpin Gabungan Pertubuhan Cina Malaysia (Hua Zong) telah menyampaikan pendirian membantah pelaksanaan Hukum Hudud kepada kerajaan negeri PAS. Seterusnya pada 18 hb. Mei 2014, Persekutuan Tiong Hua Johor Bahru mengadakan “Perhimpunan Mengutip Cap dan Tandatangan Membantah Hukum Hudud”. Satu demi satu pertubuhan bukan kerajaan (NGO) di kalangan masyarakat Cina telah menunjukkan pendirian membantah Hukum Hudud. Akibatnya, kepemimpinan PAS yang tegas memulakan pelaksanaan Hukum Hudud dari negeri Kelantan makin hari makin tertekan. Memandangkan keadaan sebegini, saya melahirkan perasaan ingin memahami bagaimana respons pemimpin PAS terhadap gerakan rakyat yang menentang Hukum Hudud tersebut.

Persoalan saya kepada Dzulkefly dalam Sesi Soal Jawab

Hampir 200 orang telah menghadiri Wacana “Apa itu Hudud?” tersebut. Kebanyakannya adalah masyarakat Melayu. Setelah mendengar hujah setiap orang panelis dengan teliti, saya berasa mereka hanya cuba mempropagandakan pelaksanaan Hukum Hudud dari sudut masing-masing, sama ada mereka berhujah di atas pendirian PAS sendiri, ataupun berhujah dari segi agama Islam. Ramai hadirin turut menyampaikan persoalan atau pendapat dari sudut agama semasa sesi soal jawab. Selepas mendengar ucapan dan balasan yang diberi oleh para panelis, saya sebagai seorang anggota kerja demokratik dan hak asasi manusia, telah menghubungkaitkan wacana tersebut dengan satu forum yang diadakan pada 4 hb. Mei 2014. Dalam forum tersebut yang dianjur bersama oleh Sahabat Rakyat Working Committee dan Lajnah Perpaduan PAS negeri Johor, Dr. Mujahid Yusof Rawa selaku wakil PAS telah memberi balasan yang samar-samar apabila persoalan berkenaan Hukum Hudud ditujukan kepadanya. Oleh demikian, saya telah mengemukakan pandangan dan pertanyaan yang mengandungi isi kandungan di bawah berikut dan meminta balasan daripada Dr. Dzulkefly Ahmad.

• PAS atau Pakatan Rakyat (PR) mendapat sokongan rakyat di seluruh negara pada PRU 13 kerana rakyat jelata begitu benci sekali terhadap pemerintahan hegemoni UMNO.

• Selama ini, klik hegemoni UMNO memastikan mereka memperolehi sokongan daripada golongan Melayu demi meneruskan dan memperkukuhkan pemerintahan hegemoninya. Antara strategi pemerintahan yang biasa digunapakai untuk mencapai matlamat tersebut adalah Islamisasi Negara (state Islamization), dan strategi ini akan diperkasakan lagi dalam masa depan.

• Mahupun klik pemerintah hegemoni UMNO berniat melaksanakan Hukum Hudud untuk memperkukuhkan pengaruh dan kawalan mereka terhadap penganut dan masyarakat Islam, mereka tidak berani bertindak melulu. Ini kerana klik pemerintah hegemoni UMNO telah kehilangan sokongan rakyat dalam PRU 13, terutamanya sokongan daripada golongan bukan Islam yang telah dipinggirkan di bawah proses Islamisasi negara.

• Sebaliknya, sebahagian pemimpin PAS tertentu (yang berkuasa) menggantikan klik pemerintah hegemoni UMNO dalam pelaksanaan Hukum Hudud sekarang. Ini akan menyebabkan masyarakat bukan Melayu (tidak kira yang berhaluan kiri, tengah atau kanan) bangkit menentang PAS. Akibatnya, kuasa perpaduan rakyat pelbagai kaum yang melawan pemerintahan hegemoni perkauman UMNO dipecah-belahkan dan seterusnya menyebabkan aspirasi bersama rakyat pelbagai kaum untuk mengebumikan pemerintahan hegemoni UMNO sukar dicapai.

• Saya berpendapat bahawa perbuatan pemimpin PAS melaksanakan Hukum Hudud berkhidmat untuk pemerintahan hegemoni perkauman UMNO dan memudaratkan perjuangan rakyat pelbagai kaum menentang pemerintahan hegemoni perkauman UMNO. Namun, pemimpin PAS tertentu tetap berkeras kepala dan melakukan kesalahan (memecahkan perpaduan rakyat yang melawan pemerintahan hegemoni UMNO) dengan sengaja. Bukankah tindakan tersebut “menyedihkan kawan dan menggembirakan musuh” (sadden one's own folk and gladden one's enemy)? Berdasarkan pendirian mempertahankan kepentingan rakyat pelbagai kaum, saya tidak dapat menerima tindakan PAS yang memihak kepada kepentingan politik klik hegemoni perkauman UMNO tersebut.

Balasan Dzulkefly Ahmad terhadap Pertanyaan saya

Selepas itu, Dr. Dzulkefly Ahmad (gambar kanan) telah memberi balasan berkenaan pertanyaan saya. Isi kandungan balasannya yang utama adalah seperti berikut:

• Dia memahami kekhuatiran masyarakat Cina. Namun, dia berharap supaya (saya) tidak prejudis bahawa “perpecahan PR berpunca dari usaha PAS yang melaksanakan Hukum Hudud”.

• Dia menegaskan bahawa PAS membentangkan pelaksanaan Hukum Hudud pada tahun 1993, jauh lebih awal sebelum PR terbentuk. Pelaksanaaan Hukum Hudud merupakan janji PAS kepada pengundi-pengundi di Kelantan yang memberi mandat kepada PAS untuk memerintah Kelantan selama 5 penggal.

• Berdasarkan keadaan tersebut, andai kata Menteri Besar Kelantan berkata "kami menangguh pelaksanaan Hukum Hudud kerana hendak menumbangkan UMNO BN terlebih dahulu”. Kenyataan tersebut tidak dapat diterima oleh rakyat (memandangkan PAS tidak menepati janji). Ini adalah kerana rakyat jelata akan disalah pandu oleh propaganda UMNO.

• Propaganda UMNO kepada kaum Melayu bahawa “PAS diperkuda oleh DAP. PAS adalah penakut dan sekadar berkhidmat untuk niat politik” (tujuan propaganda UMNO adalah menjauhkan penganut Islam dari PAS) telah menyebabkan PAS terjebak dalam dilema politik. Demi melepaskan diri dari perangkap politik tersebut, PAS tidak mempunyai pilihan maka terpaksa berpegang teguh dengan prinsip (agama Islam).

Jika setiap parti komponen PR telah menghormati perlembagaan persekutuan dan semangat perundingan secara demokratik, pelaksanaan Hukum Hudud dan bantahan terhadap Hukum Hudud tidak akan menjadi konflik utama dalaman PR. Semasa PAS mengumumkan bahawa matlamat perjuangan mereka adalah pembentukan “negara berkebajikan” dan bukan “negara Islam”, konflik PR sebegitu tidak wujud. Itu adalah contoh di mana PAS menunjukkan semangat rakan (seperjuangan) dan kerjasama politik PR. Sebelum pemerintahan hegemoni perkauman UMNO dikuburkan oleh rakyat berbilang kaum seluruh negara, PAS seharusnya betul-betul membangunkan ekonomi dan memperbaiki kehidupan rakyat di Kelantan. PAS sepatutnya telah membentukkan “negeri berkebajikan” di Kelantan yang sudah begitu lama diperintahnya. Ini pasti membawa kebaikan kepada rakyat pelbagai kaum. Dengan itu, PAS menjadikan negeri Kelantan sebagai model kepada “Negara berkebajikan” yang bakal dibentuk oleh rakyat semua kaum di seluruh negara di bawah pimpinan PAS. Sekiranya PAS berjaya membentukkan “negeri berkebajikan” di Kelantan yang disebut di atas, pemimpin PAS langsung tidak perlu bergantung kepada usaha pelaksanaan Hukum Hudud sekali lagi untuk menyelamatkan diri dari perangkap politik PAS pada waktu ini.

Aspirasi dan Tuntutan Siapa yang harus Diutamakan, Rakyat Seluruh Negara atau Rakyat Kelantan?

Rakyat bukan Islam berpendapat bahawa, tindakan pemimpin-pemimpin PAS sekali lagi memandu usaha pelaksanaan Hukum Hudud, menunjukkan niat mereka mengubahkan negeri Kelantan kepada negeri Islam, dan Malaysia kepada negara Islam. Justeru itu, Negara Berkebajikan yang diwar-warkan sebelum ini ternyata semata-mata umpan kosong untuk memancing undi-undi pengundi bukan Islam. Oleh yang demikian, tentulah rakyat jelata, terutamanya golongan bukan Islam yang kebanyakannya terdiri daripada kaum Cina, India, Iban, Kadazan-Dusun dan masyarakat minoriti yang lain-lain, berasa amat khuatir dan geram dengan aksi dan advokasi PAS sebegini. Sebelum ini, tiga buah parti utama yang berasaskan kaum berbeza, berdasarkan kepercayaan dan agama yang berlainan, dan mewakili kepentingan kelas masing-masing telah bergabung sebagai PR demi menguburkan pemerintahan hegemoni perkauman UMNO. Maka, adalah tidak hairan bahawa gabungan sebegini akan hancur berkecai apabila PAS memandu semula pelaksanaan Hukum Hudud untuk menyelamatkan diri dari perangkap politik sendiri, tanpa mengambil kira perasaan parti-parti seperjuangan.

Selama ini, kuburkan pemerintahan hegemoni perkauman UMNO adalah hasrat bersama rakyat jelata berbilang kaum. Tuntutan ini bersesuaian dengan kepentingan asas rakyat, dan merupakan tugas politik utama dalam tahap perjuangan demokratik negara kita pada masa kini. Anggaplah kenyataan bahawa “pelaksanaan Hukum Hudud menepati hasrat dan kepentingan pengundi Kelantan” yang ditekan oleh pemimpin-pemimpin PAS seperti Dr. Dzulkefly Ahmad adalah munasabah. Keinginan rakyat pelbagai kaum untuk mengebumikan pemerintahan hegemoni perkauman UMNO adalah jauh lebih penting dari segi pengaruh dan implikasi politik, jika berbanding dengan hasrat pengundi negeri Kelantan melaksanakan Hukum Hudud. Ini adalah suatu hasil perbandingan yang begitu mudah dan jelas dari sudut rakyat seluruh negara, termasuklah rakyat Kelantan dan Terengganu.

Sementara pemimpin-pemimpin PAS berharap rakyat jelata dapat memahami dilema politik yang dialami mereka, iaitu kemerosotan undi-undi kaum Melayu dan kuasa politik yang kian berkurang, pernahkah mereka berusaha untuk memahami dilema yang dialami oleh golongan masyarakat bukan Islam? Sepanjang berpuluh-puluh tahun, golongan pemerintahan hegemoni perkauman UMNO telah melaksanakan Islamisasi negara secara paksaan. Ini membawa impak yang serius dan meluas, dan melibatkan banyak bidang, seperti sosio-ekonomi, politik, kebudayaan, pendidikan, sehinggalah merangkumi aspek kehidupan sosial dan kepercayaan dan agama rakyat jelata. Isu-isu seperti hak perlindungan dan pembinaan tempat-tempat beribadat dan tanah perkuburan, kes-kes kontroversi hak penjagaan anak dan waris hartanah yang melibatkan antara penganut Islam dan bukan Islam, sehinggalah isu keputusan mahkamah melarang golongan bukan Islam mengguna perkataan “Allah” di Semenanjung Malaysia baru-baru ini. Situasi sebegini telah mencetuskan emosi ketidak-puasan dan kemarahan golongan bukan Islam yang amat membara kerana hak-hak asasi mereka makin hari makin serius ditindas. Mengapa pula pemimpin-pemimpin PAS tidak memandang serius realiti ini?

Islamisasi Negara Hanya Mengkhimati Kepentingan Golongan Pemerintah Semasa

Islamisasi Negara hanya berkhidmat untuk kepentingan klik pemerintah hegemoni UMNO yang berniat untuk terus menguasai undi Melayu. Islamisasi Negara sebenarnya merupakan manifestasi fahaman hegemoni perkauman UMNO dalam aspek kepercayaan dan agama. Melalui jentera pemerintahan negara ini, ia menindaskan dan mencabuli hak kebebasan beragama masyarakat bukan Islam, malah melaksanakan dasar diskriminasi, menyingkirkan sehingga menghapuskan segala agama dan kepercayaan selain daripada agama Islam. Matlamatnya adalah mencapai asimilasi secara paksaan terhadap masyarakat bukan Islam, di mana akhirnya orang bukan Islam terpaksa menerima hakikat untuk hidup di bawah pemerintahan teokrasi Islam dalam keadaan sembarangan.

Oleh itu, Islamisasi negara bertentangan sepenuhnya dengan aspirasi rakyat pelbagain kaum (termasuk masyarakat Islam) untuk melayan agama dan kepercayaan masing-masing secara sama rata serta menghayati kewujudan bersama dan kemakmuran bersama kebudayaan rakyat pelbagai kaum dan pelbagai agama dan kepercayaan di negara ini. Selepas mengalami tamparan hebat dalam PRU 12 dan PRU 13, golongan pemerintah UMNO angan-angan dapat mengekalkan kuasa hegemoni perkaumannya dengan mengukuhkan kuasa politiknya yang berasaskan komuniti Melayu-Islam melalui memperkuatkan Islamisasi negara. Namun pada waktu ini, mereka tidak berani untuk bertindak terburu-buru. Mereka bimbang parti komponen Barisan Nasional lain-lain yang berasaskan orang bukan Islam (terutamanya kaum Cina dan Tamil di Semenanjung, Iban di Sarawak, Kadazan-Dusun di Sabah) akan ditolak sepenuhnya oleh rakyat kerana tindakan pemerintah UMNO yang terburu-buru.

Boleh dikatakan, bagaimana mana-mana parti politik atau pertubuhan berhadapan dengan Islamisasi Negara merupakan kayu ukur ke atas pendirian mereka terhadap pemerintahan hegemoni perkauman UMNO. Dr. Dzulkefly Ahmad bersikap waswas terhadap pemfitnahan politik oleh UMNO dan ajen UMNO terhadap PAS. Ini telah mencerminkan satu fakta bahawa pemimpin PAS amat menitik berat untuk membuktikan PAS mempunyai ciri-ciri Islam yang ketara (berbanding dengan UMNO) di hadapan pengundi orang Islam.

Oleh itu, selepas PRU 13, pemimpin PAS telah menyedari bahawa PAS ditimpa dilema politik akibat daripada kehilangan sokongan pengundi Melayu. Maka, mereka memperkenalkan semula pelaksanaan Hukum Hudud. Dari satu segi, mereka menunjukkan PAS lebih mewakili masyarakat Islam di hadapan pengundi Melayu demi memenangi semula hati pengundi Melayu. Dari satu segi lagi, mereka mempropagandakan “manfaat” Hukum Hudud kepada pengundi bukan Islam demi memenangi lebih banyak undi orang bukan Islam.

Walaubagaimanapun, mereka secara sengaja mengabaikan realiti penindasan yang dialami oleh masyarakat bukan Islam sepanjang proses Islamisasi Negara. Sifat hipokrit pemimpin PAS dalam menentang pemerintahan hegemoni perkauman UMNO telah didedahkan. Pada pendapat saya, usaha PAS yang melaksanakan Hukum Hudud secara objektifnya pasti memecah-belahkan gerakan reformasi demokratik negara kita yang semakin berkembang dalam tahun-tahun kebelakangan ini, di samping memberi bantuan kepada klik pemerintahan hegemoni UMNO untuk memperkasakan pemerintahan secara fahaman perkauman dan Islamisasi Negara.

Islamisasi negara sudah menghampiri takat kritikal di mana masyarakat bukan Islam begitu sukar lagi untuk terus bertoleransi terhadap penindasan kaum, agama dan kepercayaan terhadap mereka. Selagi pemimpin PAS tetap meneruskan propaganda tentang Hukum Hudud, semua rakyat keseluruhan negara dari berbilang kaum, agama dan kepercayaan, terutamanya masyarakat bukan Islam tiada pilihan, tetapi akan bersatu-padu menentang secara tegas terhadap plot UMNO-PAS yang melaksanakan Islamisasi Negara dan menindas kaum minoriti dan penganut lain di negara ini.

Klik hegemoni perkauman UMNO akan beransur-ansur menguatkan dasar Islamisasi Negara. Pada masa yang sama, mereka akan menjalankan kerja memecah-belah, menyerang dan juga menyogok di kalangan dalaman rakyat melalui anggota mereka yang berperanan sebagai musuh dalam selimut rakyat (the fifth column). Dalam keadaan ini, perpecahan Paktan Rakyat (yang terdiri daripada PAS, PKR dan DAP) berkemungkinan berlaku akibat daripada usaha PAS melaksanakan Hukum Hudud dengan keras kepala atau disebabkan percanggahan pandangan di kalangan PR terhadap dasar Islamisasi Negara yang dilaksanakan oleh kumpulan pemerintahan hegemoni UMNO. Jika keadaan ini tidak dapat dielakkan, rakyat Malaysia akan terus diperintah oleh rejim UMNO selama 50 tahun lagi seperti yang disebut oleh Dr. Ahmad Farouk Musa, Pengerusi Islamic Renaissance Front.

Harapan Rakyat Pelbagai Kaum, Pertubuhan Dan Parti Politik Demokratik Seluruh Negara Terhadap PAS

Jika barisan pimpinan PAS boleh menghentikan usaha melaksanakan Hukum Hudud, sebaliknya berusaha memahami penderitaan yang dihadapi oleh masyarakat bukan Islam di bawah Islamisasi negara secara mendalam, menerapkan tuntutan membantah Islamisasi negara yang dikemukakan oleh pertubuhan masyarakat dan NGO ke dalam program perjuangan politik mereka secara berperingkat, menguatkan perpaduan dengan parti dalam PR dan semua parti demokratik, pertubuhan masyarakat, NGO dan individu demokratik dan bersungguh-sungguh melibatkan diri dalam perjuangan reformasi demokratik menentang pemerintahan hegemoni perkauman UMNO, sudah pastinya akan memberi tamparan hebat kepada proses Islamisasi negara yang digerakkan oleh UMNO dan menggagalkan niat UMNO untuk melemahkan perpaduan rakyat pelbagai kaum dan memecahkan gerakan reformasi demokratik negara kita. Dengan itu, kita akan dapat mencapai matlamat politik untuk menamatkan pemerintahan hegemoni perkauman UMNO seawal yang boleh. Ini akan merupakan sumbangan yang sangat bermakna daripada pimpinan dan akar umbi PAS terhadap gerakan reformasi demokratik menentang hegemoni pemerintahan UMNO oleh rakyat pelbagai kaum Malaysia.

Sebelum PRU ke-12 pada 8 Mac 2008, pemikiran utama yang mewakili perjuangan menentang penindasan dalam negara adalah bantahan terhadap pemerintahan perkauman UMNO. Pemikiran ini dapat kita lihat dalam siri perjuangan masyarakat Cina iaitu gerakan solidariti Orang Cina pada tahun 1970-an, Gerakan Hak Sivik Pertubuhan-pertubuhan Masyarakat Cina pada tahun 1980-an, Gerakan Tuntutan Pilihanraya pada tahun 1990-an (“Suqiu”), dan gerakan demonstrasi dan perarakan jalanan membantah penindasan kaum Hindu Rights Action Force (HINDRAF) yang tercetus pada tahun 2007.

Mulai dari sekarang, pemikiran utama yang mewakili perjuangan menentang penindasan dan menuntut hak demokratik rakyat Malaysia terdiri daripada fahaman menentang pemerintahan hegemoni perkauman dan hegemoni keagamaan Islam UMNO ekoran daripada negara kita telah masuk ke peringkat baru dalam proses Islamisasi negara . Pemikiran ini akan dimanifestasi melalui penyatuan antara rakyat pelbagai kaum, terutamanya rakyat berbangsa Cina, India, Iban di Sarawak, Kadazan-Dusun di Sabah, dengan pertubuhan dan individu Islam yang berminda terbuka untuk menentang proses Islamisasi negara. Tugas utama sekarang adalah membantah perlaksanaan Hukum Hudud.

Jika pemimpin PAS masih berdegil dengan usaha mereka untuk melaksanakan Hukum Hudud demi merealisasikan matlamat klik hegemoni UMNO untuk mengislamkan negara ini secara beransur-ansur, maka boleh ditegaskan bahawa, sejarah dengan jelasnya akan menunjukkan: sesungguhnya klik UMNO-BN merupakan musuh utama gerakan menentang pemerintahan hegemoni dan menuntut hak dan demokrasi, kepemimpinan PAS pada masa ini ternyata memainkan peranan sebagai Angkatan Kelima (the fifth column) UMNO untuk memecahkan Pakatan Rakyat dari bahagian dalaman melalui hasrat mereka hendak membentuk sebuah negeri Islam di Kelantan untuk dijadikan sebagai model dalam pembentukan negara Islam di seluruh negara dengan perlaksanaan Hukum Hudud sebagai langkah awal.

Jika sesiapa mengherdik pandangan (penghakiman) ini berat sebelah, ini hanya menunjukkan mereka (secara sengaja atau tidak sengaja) telah berada bertentangan dengan rakyat pelbagai kaum untuk melindungi kepentingan pemerintahan hegemoni perkauman. Saya percaya bahawa harapan rakyat pelbagai kaum, pertubuhan dan parti politik demokratik seluruh negara terhadap PAS ialah PAS boleh membangunkan sebuah ‘negeri kebajikan’ yang membawa manfaat sebenar kepada rakyat pelbagai kaum di Negeri Kelantan untuk dijadikan sebagai model ‘negara kebajikan’ yang diwar-warkan oleh PAS.

Lebih penting lagi, diharapkan PAS tegas dengan pendirian ‘menghapuskan perbezaan, menentang musuh bersama’ untuk membentuk satu barisan penyatuan membantah pemerintahan hegemoni perkauman bersama dengan rakyat pelbagai kaum, pertubuhan dan parti politik demokratik seluruh negara, supaya boleh membuangkan klik pemerintah hegemoni Barisan Nasional yang didominasi oleh UMNO ke dalam tong sampah sejarah seawal yang boleh. Sebagai seorang anggota bekerja demi demokrasi dan hak asasi manusia negara kita dan membantah pemerintahan hegemoni perkauman, saya ingin saling mendorong bersama-sama para pemimpin PAS dalam perkara ini.


 
Klip video di atas merupakan keratan di mana Choo Shinn Chei mengemukakan soalan kepada Dr. Dzulkefly Ahmad dalam sesi soal jawab serta respon Dr. Dzulkefly terhadap pertanyaannya.



Thursday, 12 June 2014

李显龙继承李光耀衣钵

李显龙继承李光耀衣钵

作者/来源:商丘羊 /南洋大学校友业余网站
 李显龙(左)与李光耀合影(资料图)

“李显龙学到了李光耀的真传,利用自己的有利身份控告反对者毁谤名誉,最近控告博客鄞义林毁谤就是例子。一个口口声声要建设礼仪和建设性社会的总理,一个月薪38万新元的总理,却对一个收入微薄的医疗人员发出毁谤控告,而对方愿意给予5000新元赔偿,他竟然得理不饶人,将之开除解雇。李光耀当年使人破产的手段,在二十一世纪又再出现,李显龙继承其衣钵,完全是一个样子了。”

李显龙已经不只一次发表对于网络行为的言论,他特别强调网络上的恶意谩骂和挑衅行为,认为各国都面对此棘手问题,而新加坡要以自己的方法,让网络行为保持礼仪与建设性。

说实在,自从网络出现后,世界上的专制主义统治就面对无法控制言论的窘境,新加坡也是一样。李光耀当年可以牢牢控制一切,就是牢牢控制媒体言 论,不准任何人发出反对意见,然而在他还未退居幕后之时,网络已经出现,并对他发起了批评与攻击,此后网络上对他不利的言论铺天盖地而来,李光耀想要采取行动,也只能徒呼荷荷。而尽管李显龙已经指示官员设立网络安全委员会以便采取对付行动,但是空气中的电波不可能听从新加坡政府的指挥意愿,而世界越来越开放的言论自由却是无法掌控的。

李显龙学到了李光耀的真传,利用自己的有利身份控告反对者毁谤名誉,最近控告博客鄞义林毁谤就是例子。一个口口声声要建设礼仪和建设性社会的总理,一个月薪38万新元的总理,却对一个收入微薄的医疗人员发出毁谤控告,而对方愿意给予5000新元赔偿,他竟然得理不饶人,将之开除解雇。李光耀当年使人破产的手段,在二十一世纪又再出现,李显龙继承其衣钵,完全是一个样子了。

李显龙应该明白,作为一个公众人物,受到来自各方面的责难是无法避免的,宽大的胸怀还要容得下各种批评,包括金钱方面的批评。身正不怕影子斜, 让人家问一下公积金问题应该不至于惊慌失措吧!试想想,身在其位,必受其责,更何况何晶还是淡马锡控股总裁,人们的遐想联翩,不会是空穴来风。

新加坡有太多令人民不解的问题,例如总理、部长、总统的薪金为何如此之高?为何淡马锡控股盈亏不需公布?公积金与储备金是否挂钩?建屋局律师费是何人所定,何人所收?建屋局商店租赁与购买是否存在裙带关系?……这些种种问题,都没有经过国会讨论,也不许人们讨论,将之上网讨论是否就如李显龙所说的“恶意和谩骂”?

世界上没有完美的政治体系,任何政治体系经过长久的沉积都会产生腐败,而尽管人们口中为自己划上自我更新的美丽语言。那些陶醉在天下一统美梦的凡夫俗子,即使自己吃得撑死,也不会让人指出自己的缺点。因此,“建设性政治”的要求应运而生,说穿了,还是你“民”我“主”,对于政府,对于执政党,不可以指责,只能提出令其满意的建设性意见。但是,尽管天天承诺“机遇国家”,好处不会降临在普通人身上,殊不知多少年了,机遇都是给了当官的议员、部长, 尤其是在他们退休之后。从来没有人统计过、提起过,有多少个议员在位时当起大公司、大机构的顾问,而顾问费每月至少在2、3万新元之数。有一位猝死的议员, 就担任了十间公司顾问;还有一位议员,替商家运动将矿泉水打入职总超市;更有某些议员,当起大机构的海外顾问……。他们利用与政府的关系,替商家联络、说项,架桥引路,通关过卡,从中得到好处。如何看待这类事情?这已经不是一句“恶意和谩骂”可以推搪得了!当李显龙指责别人对他毁谤时,有没有想到这些到处充当顾问的议员内心的窃喜和对他的感激之情?然而,对比之下,有多少人无法偿还组屋的分期付款?有多少人无法提供水电费而被切断服务?有多少老年人无法过着正常的生活?这不是闭着眼睛说瞎话的“挑衅行为”!

任何政体在历史长河中都有自我毁灭的因素,这是不以人们的意志为转移的。人民行动党已经失掉了一些席位,现在摆出一些新面孔以为可以制造新气象,但是许多积累的问题不但没有解决,而且沉淀更深,蕴藏更密,花样更多。可以肯定的说,问题普遍,欲盖弥彰,天下皆知,狂澜已倒,在不久将来的大选中, 它会失去更多席位。恐慌会产生掩饰心理,恐慌也会产生更多粉饰太平的动作,这也就是为什么当局准备在2015年的金禧年大搞庆祝活动,目的是为来届大选制 造声势。

Wednesday, 11 June 2014

新加坡人对政府动用公积金的质疑 ——鄞义林在‘把公积金还给我们’大集会上的讲话全文

新加坡人对政府动用公积金的质疑

原标题:今天新加坡正处于十字路口

鄞义林在2014年6月7日新加坡芳林公园的“把公积金还给我们”(RETURN OUR CPF)集会上的(英语)讲话的华文译稿


在过去的两个星期对我而言,是一个具有挑战性和令人非常兴奋日子!因为人们终于围绕着公积金的问题进行讨论和辩论。我应该感激我的法律顾问拉维先生为我的案件进行辩护和在这段期间给予我的协助。

[让我邀请拉维(Ravi)先生上台]

在我们国家的历史上,新加坡走过了一段很长的路途。今天,我们正处在一个十字路口,我们的国家怎样才能继续成长,与此同时,我们的人民将会受到关照和保护,以及享有自由?

作为关心自己的国家的公民,作为跟国家有着利害关系的新加坡人,这是我们与生俱来的权利,也是我们的责任发出呼声,以便可以为国家寻求解决问题的方案,这不仅为了改善我们自己的生活,而且也为了改善我们的同胞的生活。

将近50年了,新加坡可能已经成为拥有世界第一级经济的国家,我们拥有世界第一级的消费。但是,我们(新加坡人)是否拥有一个世界第一级的政府?我们是否拥有世界第一级的生活水平?今天,许多新加坡人还在为自己的生活而挣扎,在高收入国家中赚取最低的工资,新加坡甚至已经成为世界上生活消费最昂贵的地方。新加坡人为生活奋斗以满足需求,但是他们还是担忧无法应付开支。

这是不应该发生的事,这不应该是今天的新加坡。今天新加坡已经成为世界上最富裕的国家之一,我们国家的政治领袖领取世界上最高的薪金。政治领袖得以享受舒适生活,而平民百姓必须每天为自己的生活而艰苦挣扎,这种巨大差异的情况不应在新加坡发生!

“如果你对待我们好,我们会更好地对待你们”

不!我们不是妒忌!我们不要太多因为我们是妒忌。新加坡人的头脑是冷静的。如果我们知道我们能够信任你,我们新加坡人能够团结在一起,并与你一起共同面对各种苦难。一个新加坡人告诉我,“就新加坡人而言,只要你对待我们好,我们会更好的对待你”。我们有着正直的品质,我们信仰正义,我们信仰平等。

但是,一旦你背叛了我们的信任,我们不会退缩,我们不会善罢甘休。

一个政府是必须保护自己的公民的。一个政府必须首先把公民的利益放在第一位。他们必须制定许多照顾人民利益的政策,与此同时,他们必须确保人民会感觉到在这个国家是安全的。一个政府有责任虚心听取人民的意见,与人民共同努力实现人民的要求。这就是作为一个政府应当做的事。

当新加坡人在谈论公积金的问题时,当我们提出了我们关切的诉求时,听取人民的声音就是政府的责任。

为什么新加坡人必须将自己的房子卖掉,只因为新加坡人没有足够的能力过退休生活?

为什么新加坡人必须将自己的房子卖掉?因为我们没有足够能力支付我们的医药账单。

为什么年老的新加坡人必须继续工作?因为我们的公积金不足够让我们安然过退休生活。

如果公积金不足够让我们安然退休,那么,我们还可以继续信任政府能够管好我们的公积金吗?

今天,我们的爷爷奶奶必须去当清洁工人、临时散工,或捡废纸皮箱的拾荒者,那是因为他们没有足够的钱过退休生活。20年前,他们(每月)收入是800元。今天他们(每月)收入仍然是800元。如果我们的爷爷奶奶无法退休,是因为他们工作不够勤劳吗?或者是因为他们没有获得足够(与工作条件相适应的)工资?

上个星期,一个新加坡人告诉我,“政府驱使我向他们(指政府)乞求帮助。但是,我有我的尊严,我有我的自尊。如果我一直乞求他们,他们却没有帮助我。那么, 为什么我还要一直乞求他们呢?”

我们的贫困者仍然贫困,是不是因为他们工作不够勤劳?

要我们的低收入的新加坡人相信,他们任然保持贫困(微薄的收入)是因为自己不够条件,或者不够精巧,或者不够勤劳,这难道是对的吗?

不是!这是绝对不正确的!

我们的穷人和我们的年老工人在新加坡工作时间都是最长的。如果这样长的工作时间还不是勤劳工作,那么什么才是叫勤劳呢?

我们新加坡人是勤劳的人民。为了自己的祖国、自己的家人、自己的孩子,为了让自己有一个更好的生活,我们新加坡人都会勤劳的工作。尽管我们是这么勤劳的工作,但是,我们看到的是:我们的勤劳工作却被人当成是理所当然的。这就让我们产生了疑问:我们的政府是真心真意的关心和保护我们的利益吗?我们是否还要对一个不关心我们的利益、一个不保护我们的利益的政府表达自己对他们的忠诚吗?

今天很多新加坡人无法退休。今天新加坡人很勤劳的工作,但是,我们看不到我们在公积金户头的存款增加。今天,我们担心自己在新加坡将不会有安全感?

新加坡人民要求透明和可信赖的公积金管理

现在。我们已经知道一个事实,那就是政府拿我们在公积金户头的钱投资在新加坡政府的政联公司新加坡政府投资有限公司。政府拿我们在公积金户头的钱去赚取每年 6.5%的利息,但是,政府每年支付给我们在公积金的户头的利息是每年2.5%到4%。这是世界上最低的利息。

在1970年代和1980年代,新加坡人的公积金户头赚取的利息是 6.5%。为什么政府要在1999年把我们在公积金的户头的利息降低到2.5%?

新加坡人今天无法过退休生活,那是因为我们在公积金的户头的存款无法增加。我们的工资没有提高,所以,我们就无法增加在公积金户头里的存款。但是,各种物价都在上涨,房价上涨和公积金的最低存款额提高。为什么政府要提高公积金的最低存款额超过6%?因为他们知道,我们是无法在快速的时间内达到他们规定的最低存款额的要求。

接下来的问题是:政府到底在我们的公积金户头干了什么?

新加坡人民要求新加坡政府投资有限公司的管理透明化

在新加坡政府投资有限公司的网站上,他们以前说:“新加坡政府投资有限公司是负责管理新加坡政府的国家储备金的。但是为什么公积金会进入国家储备的笼子里?后来,公积金就成了金融管理局、或者是新加坡政府投资有限公司、或者是淡马锡控股管理了!对我们而言,这是含糊不清的!”

他们也这么说过,“由财政部代表政府处理与新加坡政府投资有限公司的往来关系。不论是直接或间接都不干预新加坡政府投资有限公司的投资决定,新加坡政府承担了新加坡政府投资有限公司董事会全面的投资决策的责任。”

就在这样的说辞下,新加坡政府投资有限公司说,他们不知道新加坡政府投资有限公司动用了我们的公积金的钱去进行投资!他们说,政府并没有干预新加坡政府投资有限公司的运作。

但是,当我查阅了新加坡政府投资的董事部成员名单时,董事会主席是新加坡总理李显龙。他们的董事是两位副总理即尚达曼和张志贤、以及教育部长王瑞杰和贸工部长林勋强。新加坡政府投资有限公司的高级顾问是李光耀。

因此,怎么可能说,新加坡政府投资有限公司不知道他们如何动用我们的公积金?又怎么可能说, 政府并没有干预新加坡政府投资有限公司的运作?

接下来,我们要提出的疑问的是:是谁在欺骗我们?是新加坡政府投资有限公司没有告诉我们事实真相?还是,新加坡政府没有告诉我们事实真相?

在这个事实被揭穿后,新加坡政府投资有限公司更改了他们在自己网页上的说明。现在,他们说,“新加坡政府投资有限公司是与金融管理局共同管理证券发行和新加坡政府为此做出的担保行为,那是因为公积金局董事部已经动用了公积金进行相关的投资。公积金的资金并没有直接转入新加坡政府投资有限公司户头由他们管理。其中的一个资金来源是进入了新加坡政府的资产,并由新加坡政府投资有限公司进行管理。这是从新加坡政府证券那儿发出的。”

新加坡政府投资有限公司说了些什么?他们说,公积金局投资在新加坡政府的证券上是属于新加坡政府的资产,这个资产是由新加坡政府投资有限公司负责管理的,简单的说,我们的公积金是由新加坡政府投资有限公司进行管理。

长期以来, 我们并不知道公积金是投资在新加坡政府投资有限公司上。突然间,新加坡政府投资有限公司和新加坡政府才知道公积金是被用来投资在新加坡政府投资有限公司?

为什么新加坡政府投资有限公司突然改变他们的说法?同时承认他们知道他们是在利用公积金进行投资?为什么新加坡政府投资有限公司要进行这个转弯?为什么在事实被公开揭露后新加坡政府投资有限公司要改变自己先前的说法呢?

那么,为什么新加坡政府投资有限公司在一开始告诉我们他们不知道是使用了我们的公积金,现在却突然说他们使用了我们的公积金?

在这样的时刻,新加坡总理、两位副总理和两位部长都是新加坡政府投资有限公司的董事部和我们的政府内阁。他们现在玩什么把戏?

问题不仅仅是公积金基金由新加坡政府投资有限公司进行管理,同时,还得支付他们一笔‘管理费’?这笔管理费是不透明化的。我们不知道是多少?

目前新加坡的纳税人已经支付数百万元给这些部长们的薪金。那么,我们还要从公积金又再支付多少钱给他们作为基金管理人的费用呢?

在新加坡人民无法取回自己在公积金户头的钱的情况下,却要支付给政府部长们数百万元的薪金!这合乎逻辑吗?

我们所要提的问题是:

• 新加坡总理是否应该成为新加坡政府投资有限公司的董事部成员?

• 新加坡的副总理和部长们是否应该成为新加坡政府投资有限公司的董事部成员?

• 这存在利益冲突吗?

• 新加坡政府投资有限公司要从管理公积金来赚钱,如果政府(内阁部长)也是新加坡政府投资有限公司(董事),那谁来确保我们的公积金的投资安全?

• 新加坡政府投资有限公司并没有发表他们如何使用我们的公积金的完整报告。 我们是否知道总理、副总理和部长们动用我们的公积金在做什么吗?他们如何使用我们的公积金?

要求淡马锡控股给予透明和可信赖的管理

几天前,淡马锡控股写信告诉新加坡海峡时报说,“淡马锡并没有管理公积金会员的储蓄,或使用公积金会员的储蓄进行投资。”

一本名叫 Development States: Relevancy, Redundancy Or Reconfiguration的英文书,有以下一段话:“从1970年代末开始,公积金的储备金是公共部门的部分盈余。这笔资金已经成为淡马锡控股在国内的混合投资或是新加坡政府投资有限公司在国外的混合投资的资金。”

如果这是事实,那现在问题就来了。我们的公积金已经投资在淡马锡控股了吗?

如果这是事实,政府什么时候停止动用我们的公积金投资在淡马锡控股?去年?几年前?10 年前?政府是否可以公开这些情况给我们知道?

淡马锡控股赚取了16%的利益。假设我们的公积金是投资在淡马锡控股,那么,我们要求拿回我们的利益!

要求新加坡政府给予透明和可信赖的管理

去年,我浏览了几个政府网站,找到了特别的证据证明我们的公积金是如何被动用来投资在新加坡政府投资有限公司和淡马锡控股的。我从几个政府网站上收集到的资料数据,可以追查到“公积金的钱是投资的债券上”或者“新加坡政府的特别证 券”。这些后来就当成是“投资在储备金”上。这笔资金由“三家代理公司进行管理——新加坡政府投资有限公司、淡马锡控股和新加坡金融管理局。”

无论如何,我在上个星期再查看这些网站时,政府已经删除或更改了一些在这些网站有关讯息。现在你再也无法看到公积金是被用来投资在新加坡政府投资有限公司和淡马锡控股的讯息了。

这2项被更换的具体证据是:

• 1、政府删除了关于“公积金是投资在储备金”的讯息;

• 2、政府删除了关于储备金是由新加坡政府投资有限公司、淡马锡控股和新加坡金融管理局管理的讯息。

为什么政府要这么做?

为什么政府不让新加坡人民知道我们的公积金是投资在储备金上面?

为什么政府不让新加坡人民知道新加坡政府投资有限公司和淡马锡控股动用了我们的公积金?

政府在尝试隐瞒什么呢?

要求新加坡政府投资有限公司和淡马锡控股提供完整记录

在1993年,前总统王鼎昌为了要履行自己作为民选总统的职责——保护国家储备金,他要求政府让他知道国家储备金的结存。结果是,政府告诉他必须耗费56个人年(man year)的时间去计算,才可以让他知道。

但是,现在我们已经知道,这些储备是由新加坡政府投资有限公司、淡马锡控股和新加坡金融管理局共同负责管理。如果是这样,新加坡政府投资有限公司、淡马锡控股和新加坡金融管理局必须保有全部完整的记录。这就是我们对一个有效率和正直的政府的期望。所以,怎么可能需要耗费56个人年的时间去计算我们还有多少储备金的存额呢?

好了。如果新加坡政府投资有限公司、淡马锡控股和新加坡金融管理局没有妥当保管这些记录,我们就要问:如果他们不能妥当保存记录,他们是否能够妥当管理我们的公共资金?我们可以相信他们能够管理我们的公共资金吗?

如果他们妥当保存记录,那么,为什么政府要对王鼎昌总统说,储备金的盈余结存需要耗费56个人年的时间去计算后,才能让他知道吗?

当时身为总统的王鼎昌,想要保护我们的钱,这是新加坡人民的钱,都无法获得应有的回应。像王鼎昌总统地位的人,都这样了。要知道我们百姓的钱被动用到哪儿去,还有谁能做到呢?

接下的问题就是:谁有能力保护我们的钱?

现在的情况是不透明的!

在不透明的情况下,是否会有正直呢?

在不透明的情况下,是否会有正义呢?

在不透明的情况下,是否会还可信赖呢?

在不可信赖的情况下,谁能知道我们的公积金的命运如何?

为什么新加坡人民无法退休?

为什么我们不能够提取我们的公积金?

为什么我们的公积金被困在户头里而无法提取?

在不透明的情况下,是否还有正直呢?

在此,我要再一次问政府:

• 新加坡政府投资有限公司和淡马锡控股是否动用我们的公积金存款?

• 新加坡政府投资有限公司和淡马锡控股动用我们的公积金存款去为自己赚钱,有多久的时间了?

• 新加坡政府投资有限公司和淡马锡控股动用我们的公积金存款总共赚取了多少钱?

我们需要完整的记录报告。我们不仅要今后的记录报告,而且要从1974年开始,就是淡马锡控股开始营业那年迄今的全部记录报告。

他们使用我们的钱做了些什么?今天新加坡人为什么如此贫困?今天为什么新加坡人不能够提取自己在公积金户头里的钱?让我们知道我们的钱呢,让我们查看全部记录报告。现在是政府必须停止隐瞒的时候了!现在是政府必须停止装聋作哑的时候了!

我们能够知道公积金的真相的唯一途径就是政府交出管理公积金的全部记录。

也就是说,我们能够知道公积金的真相的唯一途径就是政府必须透明化和可信赖。

我们的公积金的钱在哪儿?政府动用我们的公积金做些什么?政府必须把记录交出来给我们看。政府必须告诉我们真相。政府必须对我们人民坦白。

今天是一个新的开始

我之所以发出呼声,那是因为我相信:作为一个政府,它对人民必须是负有它的责任和义务的;作为一个政府,它对人民必须是正直和可信赖的;作为一个政府,它对人民必须是真诚的。

如果新加坡人民无法退休,那我们有权知道为什么?

新加坡人民有权知道自己的钱是如何被动用的?新加坡人民有权知道这些被动用的钱去了哪儿?

为了增长我们在公积金户头的存款数额,政府必须提高我们的薪金。

为了增长我们在公积金户头的存款数额,政府必须提高我们在公积金户头的存款利率。

当政府提高了我们的薪金,当我们在公积金的户头的存款利率提高了,我们在公积金户头里的存款也就跟着增加了。到时新加坡人就可以有尊严和自尊的退休。

我们所要的,不是公积金的最低存款数额;我们所要的是政府作出合理的最低薪金的规定。

我们所要的,不是政府拿我们的公积金到新加坡政府投资有限公司和淡马锡控股哪儿去赚取高利息;我们所要的,是拿我们的公积金去投资所赚的利息都得返还给我们。

我们所要的,不是政府在动用我们的公积金时,没有让我们知道;我们所要的是,政府在动用我们的公积金前,必须征询我们的意见。

我们所要的,不是政府告诉我们:新加坡人民不需要知道政府为何动用公积金的钱;我们所要的是政府的透明和可信赖。

公积金户头里的钱是我们的钱。我们新加坡人民,是公积金户头里的钱和我们的国家的主人。因此,决定如何使用我们在公积金户头里的钱,是我们新加坡人民的权利。

政府没有任何特权来决定他们如何动用我们在公积金户头里的钱。政府更没有特权告诉我们,新加坡人民无权过问政府如何使用公积金户头里的钱。

不!政府绝对不可以这么告诉我们。政府有责任聆听我们新加坡公民的诉求,以及按照我们的意愿去处理我们在公积金户头里的钱。这是一个政府所应做的事 。

政府的责任是按照人民的需要去办事,而不是要新加坡人民对政府的需要照单全收。

我们新加坡公民,是通过选票来决定由谁组织政府。所以,政府必须聆听人民的意见,而不是颠倒过来。

1、新加坡人应享有在公积金户头存款的更高利率,以代替旧有的2.5% 。

2、政府应让新加坡人每个月从自己公积金户头里提取更多的存款,以代替原来规定的区区几百元。

3、新加坡人民有权从公积金的户头里提取全部的退休金,将它投在更高回报的投资上,以代替(解除)退休存款都被套在公积金户头的困境。

如果新加坡政府投资有限公司和淡马锡控股动用我们在公积金户头的钱去投资,那么,我们就有权要求一个透明、可信赖和完整报告以说明我们的公积金是如何被使用在投资的情况。

这是政府的职责必须聆听、回答和响应我们的诉求。政府完全没有权利制止我们提出这些问题!我们都有提出这些问题的权利,新加坡人都有提出这些问题的权利。

当我们看到年老者还在担任清洁工、临时散工和捡拾旧纸皮箱的拾荒者时,难道这是他们把自己毕生精力献给了新加坡建设之后,我们还要继续让他们劳累工作到死的那天吗?这是对的吗?

作为一个新加坡人、作为一个社会,我们有责任去照顾年老者。如果这些年老者要继续工作,我们可以尊重他们的愿望。但是,如果他们希望退休度过晚年,那是我们的责任去确保他们的愿望可以实现。

当我们看到新加坡人在赚取微薄工资时,就断定他们是因为他们不够勤劳造成了他们只得赚取微薄工资。这是对的吗?

作为人民的一份子,我们必须评估每一个人以及所有的新加坡人都是平等的。不论是你是一个公司首席执行人、清洁工人、教师或者是护士,每一个人的生命都是有价值的。我们必须对尊敬他们和诚恳对待他们。我们必须对我们的人民致以尊重、自豪和善意。我们必须给予他们合理的薪金。

当我们看到一些有多个孩子的家庭时,让他们承担高昂的医疗和教育费用而不去伸出援手,这样做对吗?

作为一个社会,我们有责任彼此间互相照顾我们的社区和家庭。这是我们的责任去保护我们这个社会和大家庭的每一个成员。只要全体新加坡人都站起来了,我们的国家就会成长。

我们不再沉默 我们不再畏缩

今天,新加坡已经来到十字路口了。我们将何去何从?

新加坡是我们的国家。新加坡是我们的家园。今天我和其他许多人在这里发出呼声。很多人跟我面谈、给我传达信息和支持我走这条路。我非常感激和骄傲。

我就是一个普普通通的新加坡人。我之所以发出呼声就是因为我关注我的国家。我和所有在这儿的新加坡人一样。今天,我们已经发出呼声。我们让自己听到了。今天是我们的一个新的开始。同胞们,大家集合在一起共同来探讨我们国家的新方向和我们的未来。我们不再沉默!我们不再畏缩!

今天,我们必须勇敢无畏;我们必须昂首挺胸;我们必须发出疑问;我们必须要求回答。

今天,我们找到了新的勇气、新的希望和新的灵感。

今天,作为新加坡人以及关心国家前途的每一个人,我们将会团结在一起,我们一定会团结在一起!我们将会联合起来,创造一个新的命运!

我坚信,有朝一日我们的人民将获得自由、尊重和平等;我坚信,这样的一天一定到来,我们的生活将充满愉快、团聚和希望!

我坚信,我们的社会的年老者可以生活得有尊严。这是一个穷人不会再贫穷而是富裕起来。我们的家庭将更加坚强。我们新加坡人将会对自己感到无比的骄傲和充满信心!

我坚信,有朝一日我们大家都会从自己的心坎里说出真心话去关心另一个人,去关心我们身边的人。

我坚信,我们可以看到一个更加平等、快乐、正义和有尊严的新加坡和新加坡人的生活的这一天的到来。

这就是我的信念。

只要我们坚定信心、发掘潜在力量和相信自己,我们一定能够实现这个愿望!我们可以看到未来,我们一直希望看到事物成长,只要我们找到了勇气,就会坚持下去,让它成长起来。

希望有一个美好的将来和一个崭新的新加坡

我们大家都有一个梦想,那就是希望有一个美好的将来和一个崭新的新加坡。

我们坚信,现在是我们大家站稳立场、坚持团结的时候了;我们坚信,我们能够实现这个愿望,我们一定能够实现这个愿望。

朋友们,现在是我们改变(现状)的时候了。拿出你的信心、自豪、坚定的站在一起,让我们共同实现这个愿望!前进吧!新加坡!

朋友们,现在是我们觉醒的时候了。这是我们挺身而出的时候了。这是我们掌握自己命运的时候了。我们必须掌握自己的生活、我们自己的钱、我们的自豪和自尊。现在是改变(现状)的时候了。改变现状的权利,如今是在我们的手里。我们必须牢牢掌握住它,必须好好的使用它,让你自己看到你要改变的状况实现。

让我们为创造一个大家所期盼的新加坡而共同努力,我们将为此感到骄傲自豪。

一个平等、正义、正直和友善的新加坡,一个透明的和可信赖的新加坡,一个所有新加坡人和在我们的土地上生活的每一个人都受到保护和关照的国家——这就是我们将会为它而骄傲的新加坡,这也是我们新加坡人民将会为它而战斗的新加坡。

朋友们!这是发出呼声的时候了!我们坚信我们的梦想将会实现!

谢谢大家!


相关链接:
公积金课题引发集会示威 新加坡出现“信任危机” 【6月9日更新:附加视频】

Monday, 9 June 2014

公积金课题引发集会示威 新加坡出现“信任危机” 【6月9日更新:附加视频】

公积金课题引发集会示威
  新加坡出现“信任危机”

作者/来源:蒋锐(新加坡特约记者)/BBC中文网

(更新时间 2014年6月7日, 格林尼治标准时间16:26)

【部落格6月9日晚上10时40分更新:附加视频】

6月7日芳林公园爆发了一场罕见的大规模集会示威,抗议政府的公积金养老制度,强烈发出“把公积金还给我们”的呼声。芳林公园是新加坡政府允许民众公开集会示威的唯一地点。
新加坡一名博客作者在示威集会中抨击政府用高压手段对付人民。举办集会者说有六千人出席集会。

被新加坡总理以诽谤罪名提控的一名博客周六(7日)在示威集会中强力抨击政府用高压手段对付人民,获得集会群众热烈支持。

有评论更指人们对新一代新加坡领导人的尊重“不如李光耀”,因此对高压手段的接受度也大不如前,而人民与政府之间出现了“信任危机”。

相关新闻话题

33岁的博客鄞义林(左图)过去曾写过多篇批评公积金制度的文章。上个月,他发表了一篇《你的公积金去了哪儿》的博文,涉嫌影射兼政府投资公司主席的李显龙挪用公积金款项。总理后来通过律师信警告,要求他撤下文章,并做出道歉和赔偿。

公积金(CPF)是一种长期强制储蓄养老制度,雇主和雇员必每个月须按工资收入比例缴纳存款。按照今年的新规定,会员在退休后存款达到至15.5万新元后,才能提取其余存款。公积金局表示这是为了确保人民能善用退休金所制定的条例。

鄞义林后来删除了博文,发表了道歉声明,并表示愿意支付5000新元 (约2.5万元人民币)的赔偿金。

不过李显龙的律师以“诚意不足”不接受道歉,更以“具嘲弄意味“来形容其所提出的赔偿金额,最后决定控告他。

新加坡政府非常重视自己的清廉名声,过去曾多次通过法律程序以诽谤罪起诉政敌以及外国媒体。

不满高压手段

被提控后,鄞义林展开了筹款活动,希望筹足7万新元的讼费。在数天内,原本知名度不算太高的他已得到超过9万多元的捐款。

鄞义林以及其他维权人士在周六“把公积金还给我们”集会中批评政府为了禁止人们表达不满的声音,使用高压手段恐吓人民。他们也呼吁政府提高存款利息、增强公积金使用透明度以及灵活性。

据举办方估计,出席周六集会的民众约6千人,比原先在Facebook上登记出席的1千人多出许多。

民众阅读会场上展示的漫画与标语牌
在场可见到不少出席集会的民众手持标语,高喊支持鄞义林,并感谢他“为新加坡人发声”。

鄞义林在接受BBC中文网的采访时表示,自己对民众的热心捐款感到有些意外,但他认为这可能反映了人们对公积金课题的关注程度。

他说:“过去人们曾给政府不少提议,但政府都不予理会,所以现在大家都希望向政府传达一个明确的信息…我们的国家如果要向前迈进,人们必须克服恐惧,勇于说出看法。”

“不如李光耀”

一些网络评论认为,鄞义林的筹款活动获得热烈响应,显示民众对政府诉诸法律手段对付不同意见者的作法已有不满,而年收入2百多万的总理提控一名普通公民也给人一种”以大欺小“之感。

新加坡知名作家、政治评论员林宝音在一篇写给总理的公开信中指出新加坡正处于“人民不再信任政府的危机中,而政府也不再在乎是否能重获人民的信任”。

她在文中恳请总理李显龙勿以高压的法律途径对付不满言论。

她指出,目前年轻一代领导人所获得的尊重和爱戴程度不如前总理李光耀,因此人们对政府“教训斥责人民”以及领取高薪资等做法会感到不服。

她说: “在你的阵营里,应该也有不少人不认同(起诉博客的做法),但他们却不愿意把话说出来。也许是时候开始聆听他们以及人民的声音了。”


【编者按语】以下是鄞义林在“把公积金还给我们”集会上发表讲话的视频,取自鄞义林的部落格

Tuesday, 3 June 2014

闯兴都庙阻扰婚礼带走新娘  兴权会轰雪宗教局检举违宪  (兴权会声明华文翻译全文)(6月4日更新:图片和说明)

闯兴都庙阻扰婚礼带走新娘
兴权会轰雪宗教局检举违宪
(兴权会声明华文翻译全文)

来源:《当今大马》中文版2014年6月2日新闻


【6月4日更新:事发现场照片和说明】


雪州宗教局昨天阻止一名被怀疑是穆斯林的新娘,在八打灵再也一间兴都庙完婚,招致非议。兴权会今天敦促国会议员,阻止这些“过份热心”的宗教局官员踩线,在执法时做出超越权限的行动。

兴权会主席瓦塔慕迪炮轰宗教局,在怀疑新娘是穆斯林的情况下,进入兴都庙阻止婚礼。

《阳光日报》报导,一项来自宗教局的消息指称,该局援引
1988年非伊斯兰宗教(管制向穆斯林传教)法令,避免穆斯林脱教,来合理化该局在婚礼上带走新娘之举。
 
新娘与亲人配合检举 

根据报导,宗教局官员昨早10点展开检举,并在“情况受控”下带走32岁新娘;在过程中,新娘、新郎家属与客人都配合官员的执法,当时警员也在场外驻守。

新娘被带返雪州宗教局位于沙亚南的总部,接受质询。消息指称,她在录取口供时说,其父替她们4名兄弟姐妹皈依伊教后,就抛弃他们,她在成长期间接触的是兴都教。

称可产生不必要困扰

瓦塔慕迪不认同宗教局的检举行为,并感到愤怒。

“这是非法检举,它不仅违宪,也会产生不必要困扰。”
 
“宗教局的行动,明显不尊重非穆斯林与他们的膜拜场合。他们的行动,明显超越其权限。”

瓦塔慕迪表示,雪州宗教局的行为已违反联邦宪法,赋予人民信仰自由权利的第11条款。

“雪州宗教局与当局不应这么理所当然,(去触动)其他宗教敏感度。”

“不仅是穆斯林对本身宗教具有敏感度,其他宗教的信徒也有同样的感受。”

庆幸未发生不快事故

瓦塔慕迪表示,雪州宗教局应该庆幸的是,其执法行动未在兴都庙引发不乐见的事故。

“这个国家有一个很严重的问题,政府公务员以马来人为主,因此这种以穆斯林思维为重心的官员,将把其宗教价值观灌入政府行政里,并当成至高无上的(指标)。”

今年1月2日,雪州宗教局检举大马圣经公会,充公321本《马来圣经》与伊班文圣经后,带回去调查,引起社会高度关注。

过程中,该局将2名工作人员带回录取口供,迄今此案仍未解决。


【人民之友部落格特别刊出】以下由严居汉译为华文的兴权会声明全文—— 

兴权会针对雪兰莪伊斯兰宗教局突然进行搜捕、阻止兴都教婚礼一事,发表声明。

兴权会谴责雪兰莪伊斯兰宗教局于昨日(6月1日)突然采取行动、阻扰一场行将在一所兴都庙举行的婚礼。

雪兰莪伊斯兰宗教局对上述婚礼的突击行动是非法、违宪的,并具有怂恿扰乱社会安宁的作用。雪兰莪伊斯兰宗教局采取这项行动显然是毫不尊重非穆斯林(即穆斯林以外的其他教徒)对其宗教信仰和膜拜场所的敏感。这项行动是一项明显越逾他们的权限范围的行动。

据《阳光日报》和《当今大马》报道,雪兰莪伊斯兰宗教局是援引《1988年非伊斯兰宗教(对穆斯林传教的管制)法令》采取行动(强 行带走新娘,说是进行调查)。上述法令阐明,对穆斯林进行劝服、影响或唆使 脱教是一项犯罪行为。

上述法令并不赋予雪兰莪宗教局任何权利突击兴都庙进行搜捕以及阻止兴都教徒举办婚礼。他们的行动本身是明显(违宪)的。

这场婚礼是在新娘所同意并理解她所处的困难境况下举行的,新娘从出生以来就过着兴都教徒的生活,父亲在她年幼的时候替她皈依伊斯兰教,她并不知情。

此外,新娘根据自己的意愿,踏入婚姻的殿堂,她没有受到任何强迫或煽惑。因此,上述法令怎能适用在这种情况呢?

雪兰莪伊斯兰宗教局官员的“过分嫉妒”态度恰恰说明了他们拥有任意干扰或妨碍非穆斯林的私人生活的自由而免受法律制裁。

如今,雪兰莪伊斯兰宗教局官员明显违反国家最高法律即联邦宪法第11条款,他们这种干扰、妨碍非穆斯林事务的绝对专横权力必须立即停止。

雪兰莪伊斯兰宗教局或穆斯林权力机构不应自以为可以理所当然触动其他宗教的敏感神经。穆斯林对伊斯兰教具有多少程度的敏感,其他教徒对他们本身所信仰的宗教也会有跟穆斯林同样(程度)的感受。

应该庆幸的是,在我们的庙堂里,没有发生不幸的事故。所有在场的人对雪兰莪伊斯兰宗教局在庙堂里所采取的非法和违宪行动保持冷静。

那些在不知情的情况下皈依伊斯兰教而引起的宗教争议以及国民登记局不愿按照民事法让受害者有机会(条件)补救并非由他们(受害者)本身所造成的失误,是导致争议不断发生的主要原因。

我们这个国家有一个有很严重的问题。公共服务是由以马来人和穆斯林为中心的官员所支配,他们强制将他们的个人宗教信仰置于政府行政上的至高无上的地位。

他们的行为就是毫不含糊地通过政府宣传媒介和国家机器压迫非穆斯林群体和他们的宗教信仰。

兴权会呼吁所有朝野国会议员在国会提出一项动议,纠正和修改现存的法律框架或条款,以保护个人的宗教信仰自由——这是期待已久的事。

谢谢。

兴权会主席
瓦达慕迪


兴都新娘扎丽娜(右)在大婚当天被雪州宗教局以其是穆斯林为由,带返雪州宗教局协助调查。(图片来源:《星洲日报》

雪州宗教局官员到八打灵再也SS1/39路的组屋取缔一项婚礼,并且要带走怀疑是穆斯林的印裔新娘。(图片来源:《星洲日报》

HAK PEKERJA DAN KESATUAN SEKERJA HARUS DIUTAMAKAN DEMI KESEJAHTERAAN (WELLBEING) PEKERJA DAN KELUARGA MEREKA

HAK PEKERJA DAN KESATUAN SEKERJA HARUS DIUTAMAKAN DEMI
KESEJAHTERAAN(WELLBEING) PEKERJA DAN KELUARGA MEREKA

Kenyataan bersama - 2hb Jun 2014


Kami, 47 pertubuhan sivil, kesatuan sekerja dan kumpulan prihatin yang dinyatakan dibawah ini, kini membuat tuntutan berikut demi memastikan hak pekerja dan kesatuan sekerja dijamin di Malaysia. Adalah sedih apabila kerajaan mengutamakan kepentingan perniagaan, pelabur dan majikan lebih daripada hak dan kebajikan pekerja dan keluarga mereka.

1- KERJA TETAP ‘REGULAR’ SEHINGGA UMUR PERSARAAN – MANSUHKAN KERJA ‘PRECARIOUS’(TIDAK STABIL) KERJA KONTRAK JANGKA PENDEK

Hak untuk kerja tetap sehingga umur persaraan adalah penting untuk kesejahteraan ekonomi dan kestabilan kewangan pekerja dan keluarga mereka.

Kerja kontrak jangka pendek atau jangka tetap adalah jenis kerja ‘precarious’(tak stabil/tidak menentu) yang harus dimansuhkan. Kerja kontrak jangka pendek membenarkan penafian hak bersara pada umur 60, hak dan faedah ‘maternity’, penambahan hak yang berlaku apabila tambah tempuh perkhidmatan, menjadikan hamper mustahil untuk pekerja menubuhkan, menyertai atau berkhidmat dalam kepimpinan kesatuan sekerja sedia ada. Kontrak jangka pendek sebegini, yang biasa untuk satu tahun atau kurang, dengan tidak ad hak untuk perlanjutan tempuh kerja walaupun kerja masih wujud, melemahkan keupayaan seseorang pekerja berjuang untuk hak pekerja yang lebih baik, dan semestinya melemahkan kesatuan sekerja atau menjadikan proses menubuhkan kesatuan mustahil.

Kami menuntut untuk jaminan hak kerja tetap sehingga persaraan, dan pemansuhan kontrak kerja jangka pendek atau amalan pengajian sedemikian yang tidak stabil(precarious)

2 – MANSUHKAN SISTEM ‘CONTRACTOR FOR LABOUR’ – PASTIKAN PERHUBUNGAN KERJA TERUS DI ANTARA PEKERJA DAN PEMILEK/OPERATOR TEMPAT KERJA

Perhubungan kerja terus di antara pekerja dan tuan punya/operator tempat kerja, principal, adalah penting untuk memastikan pekerjaan stabil, di mana majikan afa obligasi untuk memastikan hak dan kebajikan pekerja dipelihara dengan terbaik. Seorang ‘ contractor for labour’(COL) harus tidak menjadi majikan, dan peranan mereka, jika ada pun, harus hanya untuk membekalkan pekerja kepada tuanpunya/operator tempat kerja atau secara alternative mencari pekerja pekerjaan dengan majikan, dan untuk perkhidmatan tersebut harus dibayar fi(‘fee).

Pemilik/operator tempat kerja, yng juga dikenali sebagai ‘principal’, yang sepatutnya mempunyai pekerjaan terus dengan pekerja yang bekerja ditempat kerja mereka. Tuntutan ini telah dilakukan dulu melalui Kenyataan Bersama 93 kumpulan bertarikh 3/5/2012 bertajuk,‘Mansuhkan Sistem ‘Contractor For Labour’ – Tarik balik pindaan 2012 kepada Akta Kerja 1955 (Abolish the ‘Contractor for Labour’ system - Withdraw the 2012 amendments to Employment Act 1955’), dan juga melalui kenyataan terdahulu oleh 115 kumpulan pada 28/10/20111 bertajuk, ‘Malaysia Harus Memastikan hak Pekerja dan Kesatuan sekerja, dan menarik balik cadangan pindaan tidak adil kepada Akta Kerja – Pembekal Pekerja tidak harus menjadi Majikan’(‘Malaysia Must Protect Worker and Union Rights, and withdraw proposed unjust amendments to Employment Act - Labour Suppliers Should Not Be Employers’.) Kami juga menarik perhatian kepada Resolusi Majlis Peguam Malaysia tahun 2012, yang menyatakan pendirian sama, di antara lain menyatakan bahawa, ‘ Majlis Peguam berpendirian bahawa pembekal pekerja dan/atau ‘contractor for labour’ harus tidak atau terus menjadi majikan pekerja yang mereka membekalkan kepada pekrja yang telah dibekalkan kepada, diterima dan yang telah mula bekerja di tempat kerja principal atau pemilik tempat kerja. Selepas itu, pekerja harus menjadi ‘employee’(pekerja) principal atau pemilik tempat kerja.’ Kami juga mengingat kembali piket dan protes yang dianjurkan MTUC menentang sistem ‘contractor for labour’.

3 – MENGHALANG ‘OUTSOURCING’ KERJA, PEMECAHAN SYARIKAT MAJIKAN DAN SKIMA SEDEMIKIAN YANG SECARA EFEKTIF MENGHAPUSKAN SOLIDARITY PEKERJA DAN MERUPAKAN TINDAKAN ‘MENGHANCURKAN KESATUAN SEKERJA’(UNION BUSTING)

Untuk mengelakkan kesatuan sekerja dan perhubungan kerja, setengah majikan telah ‘outsourcing’ sebahagian kerja mereka kepada kontraktor pihak ketiga, yang kemudian mengunakan pekerja sendiri untuk melakukan kerja tersebut. Ini berlaku, antara lain, di sector perladangan, dan Kesatuan Sekerja Pekerja Perladangan(NUPW), yang dahulunya sebuah kesatuan sekerja yang kuat, pada hari sudah dilemahkan walaupun bilangan pekerja di sector perladangan kekal sama atau telah bertambah. Satu contoh lagi, adalah disektor perbankan bila setengan aspek industry perbankan saperti perbankan internet atau talipon telah di’outsource’ kepada pihak ketiga. “Outsourcing’ kerja adalah satu lagi strategi ‘union busting’, yang melemahkan kesatuan sekerja, dan menafikan ahli kesatuan hak sedia ada dalam Perjanjian Koletif Bersama(CBA).

Satu lagi cara yang digunakan adalah dengan memecahkan sesuatu syarikat majikan kepada beberapa syarikat yang kecil, sesuatu yang kini difikirkan oleh Tenaga Nasional Berhad(TNB). Ini telah ditentang dengan kuat oleh 4 kesatuan sekerja yang kini mewakili ramai pekerja TNB. Pemecahan ini, jika berlaku, akan melemahkan kesatuan sekerja yng kini kuat, dan kemungkinan akan menfikan ahli kesatuan sedia ada hak dan faedah yang kini mereka menikmati melalui Perjanjian Kolektif Bersama. Bila syarikat baru diwujudkan, pekerja akan menjadi pekerja entity baru dan terpaksa melalui proses panjang menubuhkan, selepas itu mendapatkan pengiktirafan lagi, dan memasuki CBA baru dengan majikan baru ini, satu proses yang mungkin akan mengambil masa lama. Kami menyokongan kenyataan bersama 4 Kesatuan Sekerja di TNB, iaitu Persatuan Eksekutif Tenaga Nasional Berhad (PETNB), Kesatuan Percantuman Pekerja-Pekerja TNB (KPPPTNB), Tenaga Nasional Junior Officers Union (TNBJOU) dan Persatuan Unit Keselamatan TNB (PERUNIKA) bertarikh14/11/2013 menentang cadangan memcahkan TNB.

4 – BERHENTI PEMBUANGAN KERJA DAN PENGANIYAAN PEMIMPIN KESATUAN SEKERJA DAN PEKERJA UNTUK TINDAKAN MEMPERJUANGKAN HAK PEKERJA DAN MENIMBULKAN KETIDAKADILAN.

Bila presiden National Union of Flight Attendants Malaysia (NUFAM) mengeluarkan kenyataan selaku Presiden Kesatuan Sekerja mendedahkan (highlight) juga beberapa isu pekerja yang masih belum diselesaikan oelj Malayian Airline(MAS), beliau diberhentikan kerja atas alas an mengeluarkan kenyataan selaku pekerja. 53 kumpulan telah mengeluarkan kenyataan bertarikh 3/3/2014 bertajuk “Malaysian Airline Harus Menghormati Hak Kesatuan Sekerja dan Pekerja – Berhenti Tindakan ‘Union Busting’ Terhadap NUFAM dan ahlinya’[ ‘Malaysian Airlines Must Respect Trade Union and Worker Rights -Cease Anti-Union activities against NUFAM and its members’] dan kami juga merujuk kepada kenyataan terdahulu yang dikeluarkan 43 kumpulan pad 3/12/2013 bertajuk, ‘MAS Harus Segera Membatalkan ‘suspension’ presidn kesatuan sekerja Ismail Nasaruddin – Isu Hak Pekerja harus diselesaikan melalui rundingan Bukan melalui ‘Union Buting’. [‘MAS Must Immediately Revoke Suspension of Union President Ismail Nasaruddin Worker Right Issue Should Be Resolved By Negotiations Not ‘Union Busting’. ]

Juga, 18 pekerja telah dibuang kerja oleh anak syarikat DRB HICOM kerana menghantarserahkan memorandum MTUC kepada calum dalam Pilihanraya Umum yang lalu, di mana objektif MTUC adalah untuk mendapatkan komitmen bakal ahli Parlimen berkenaan isu hak pekerja. Kami mengulang kenyataan 51 kumpulan yang dikeluarkan pada 25/6/2013 bertajuk, “ DRB HICOM harus menghormati hak rakyat untuk mengambil bahagian dalam proses demokratik – berhenti tindakan disiplin terhadap pekerja yang melaksanakan hak politik mereka’ [“DRB HICOM Must Respect The Citizens’ Right To Participate In The Democratic Process In Malaysia– Stop disciplinary action against workers for exercising their political rights.”]

Ramai lagi pemimpin Kesatuan Sekerja yang telah ditamatkan perkhidmatan kerana mendedahkan keridakadilan yang berlaku kepada pekerja, antara lain, Abdul Jamil Lalaludeen dan Chen Ka Fattyang merupakan Naib Presiden dan Bendahari National Union of Bank Employees (NUBE); Hata Wahari, Presiden National Union of Journalists(NUJ); Ismail Nasaruddin, Presiden NUFAM; dan Wan Noorulazhar , Presiden Electronic Industry Employees Union Western Region, Peninsular Malaysia (EIEUWR). Kami menarik perhatian kepada Kenyataan 87 kumpulan bertarikh 4/4/2013, RENESAS Harus Segera Mengiktiraf Kesatuan Sekerja dan Mengembalikan Kerja Wan Noorulazhar [‘RENESAS Must Immediately Accord Recognition To The Union And Reinstate Wan Noorulazhar.’]

Kami menuntut pemberhentian tindakan pembuangan kerja, diskriminasi dan lain jenis penganiyaan terhadap ahli kesatuan sekerja dan pemimpin pekerja, di mana semua tindakan sedemikian secara wajar harus dilihat sebagi tindakan ‘union busting’ dilakukan majikan yang tidak baik, yang pada masa ini seolah-olah direstui kerajaan Malaysia.

Kami menuntut pemansuhan undang-uangan yang kini membenarkan majikan membuang kerja ahli kesatuan sekerja dengan senang-senang mengambil kira ianya suatu salahlaku kerja seorang pekerja biasa, Sebagi contoh, Presiden NUFAM di buang kerja kerana MAS menganggap tindakan seorang pekerjanya mengeluarkan kenyataan media adalah salah laku kerja.

5 – HAK UNTUK MENDAPATKAN SIASATAN DALAMAN[DOMESTIC INQUIRY] SEBELUM DIBUANG KERJA

Ismail Nasarudin dan 4 yang lain daripada NUFAM telah dibuang kerja oleh MAS tanpa apa-apa Siasatan Dalaman (Domestic Inquiry). …..Harmoni Perhubungan Industri ..keadilan menuntut bila majikan mendakwa bahawa pekerja telah melakukan salahlaku kerja, natural justice memerlukan bahawa pekerja diberikan hak didengar dan hak menghadapi dakwaan ini di hadapan satu panel yang berkecuali.

Di dalam kes 18, yang telah dibuang kerja oleh anak syarikat DRB HICOM, mereka ada Siasatan Dalaman(DI) tetapi hak untuk diwakili oleh wakil kesatuan dinafikan. Mereka hanya dibenarkan diwakili oleh pekerja daripada tempat kerja mereka.

Memandangkan, bahawa kebanyakkan pekerja tidak menjadi ahli kesatuan sekerja atau ada kesatuan sekerja, adalah penting demi keadilan bahawa semua pekerja harus mempunyai hak untuk mendapat Siasatan Dalaman(DI), dan hak ini perlu diberikan melalui undang-undang. Hak untuk pekerja yang didakwa melakukan salahlaku kerja untuk diwakili peguam, ahli kesatuan sekerja atau pekerja pilihan mereka sendiri juga harus dijamin.

6 – SALAHLAKU KERJA HARUS DITETAPKAN OLEH UNDANG-UNDANG

Majikan telah sewenang-wenang menambahkan jumlah salahlaku kerja, di mana kebanyakkan daripada salahlaku ini adalah juga tidak jelas dan/atau yang secara terus menghakis/menafikan hak asas pekerja atau kesatuan sekerja mereka, termasuk juga hak asas pekerja mendedahkan ketidakadilan, berjuang untuk hak pekerja serta juga hak membuat aduan atau representasi kepada pihak berkuasa berkenaan penncabulan hak pekerja atau salahlaku majikan.

Di dalam kes DRB HICOM, satu daripada salahlaku kerja yang didakwa adalah, ‘‘Membawa atau cuba membawa apa-apa bentuk pengaruh atau tekanan luar untuk mengemukakan dan menyokong sesuatu tuntutan berhubung dengan perkhidmatan sama ada tuntutan itu adalah tuntutan secara individu atau tuntutan lain-lain kakitangan” Bagaimana ini boleh dikatakan salahlaku kerja bila inilah apa yang pekerja dan kesatuan sekerja lakukan – menonjolkan ketidakadilan dan berkempen untuk sokongan yang semestinya akan menjana tekanan. …dan sebagainya ke atas majikan. Ini juga niat mana-mana piket. Ianya tidak masuk akal, bila perkara ini dijadikan salahlaku kerja. 51 kumpulan telah pada 25/6/2013, mengeluarkan kenyataan, ‘DRB HICOM HARUS menghormati hak rakyat untuk mengambil bahagian dalam proses demokrasi – berhenti tindakan disiplin terhadap pekerja yang melaksanakan hak politik mereka’(‘DRB HICOM Must Respect The Citizens’ Right To Participate In The Democratic Process In Malaysia– Stop disciplinary action against workers for exercising their political rights.’). Kini, pekerja di MAS juga menghadapi tindakan disiplin kerana membawa aduan mereka ke Putrajaya.

Salahlaku kerja seharusnya tidak cuba mengurangkan hak pekerja, kebebasan bersuara, hak selaku rakyat dan hak asasi yang lain. Saperti kesalahan jenayah, salahlaku kerja mestilah jelas dinyatakan termasuk apakah juga hukuman yang akan dikenakan jika salahlaku berkenaan dibuktikan atau diakui pekerja tertuduh.

Demi menjamin keselamatan pekerja, harus terdapat undang-undang yang mendefinasikan atau menetapkan apakah salkahlaku kerja, menghadkannya kepada perkara yang berkenaan tempat kerja atau secara munasabah yang ada kaitan dengan kerja. Cubaan majikan mengawal kehidupan peribadi, kebebasan dan hak asasi pekerja terutamanya di luar masa kerja seharusnya tidak sama sekali dibenarkan.

7 – BILA PEMBUANGAN KERJA DIPUTUSKAN SEBAGAI SALAH DAN/ATAU TANPA ASAS MUNASABAH, HAK UNTUK MENDAPATKAN KERJA KEMBALI TANPA KEHILANGAN FAEDAH HARUS DIJAMIN

Bila seseorang pekerja dibuang kerja secara salah, keadilan dituntut pekerja memohon kerja kembali dengan membuat aduan yang akhirnya akan sampai di Mahkamah Perusahaan yang menentukan sama ada pemnbuangan kerja itu adalah salah atau tidak. Jika didapati pekerja dibuang kerja secara salah, majikan seharusnya diperintahkan mengambil kembali pekerja tanpa kehilangan apa-apa faedah. Secara alternative, pekerja juga harus boleh menuntut pampasan sebagai ganti mendapat kerja kembali.

Di Malaysia, hak membuat pilihan sama ada mahu kerja kembali atau menerima pampasan sebagai ganti telah dirampas daripada pekerja, dan diletak kepada budibicara Mahkamah yang pada masa kini didapati jarang mengarahkan kerja kembali tetapi pampasan sebagai ganti kerja kembali. Pada tahun 2007, satu Jadual 2 yang baru ditambahkan kepada Akta Perhubungan Perusahaan 1977, yang secara tidak adil bukan sahaja menghadkan kuantum pampasan sebagai ganti kembali kerja kepada tidak lebih daripada 24 bulan, dan untuk mereka yang masih dalam tempuh percubaan tidak lebih daripada 12 bulan tetapi juga membenarkan potongan lain daripada jumlah ini. Ini semua tidak akan menakutkan (deter) majikan membuang pekerja secara salah, tetapi sebaliknya memberanikan majikan mengunakan ‘pembuangan kerja secara salah’ sebagai taktik mengeluarkan pemimpin pekerja dan kesatuan sekerja daripada kalangan pekerja mereka. Jadual 2 ini, yang tidak adil bagi pekerja, harus di mansuhkan, dan pilihan sama ada mahu kembali kerja atau terima pampasan sebagai alternatik kembali kerja harus di tangan pekerja mangsa pembuangan kerja secara salah.

8 – TEMPUH PERCUBAAN (PROBATION) DAN HAK LAIN HARUS DIJAMIN UNDANG-UNDANG UNTUK SEMUA PEKERJA

Lebih daripada 92% pekerja di Malaysia bukan ahli kesatuan sekerja, dan oleh kerana itu mereka tidak ada mekanisma Perjanjian Bersama, yang mungkin dapat memastikan hak pekerja yang dijamin secara khusus dalam perundangan buruh masih dapat juga dinikmati pekerja. Probation(Tempuh Percubaan) adalah contoh satu daripada hak ini, di mana secara munasabah tempuhnya tidak harus lebih daripada tiga(3) bulan, yang merupakan jangkamasa cukup untuk mana-mana majikan menilai kesesuaian seseorang pekerja dan seteruskan mengesahkan sebagai pekerja tetap sampai umur persaraan.

Kini, ramai majikan menyalahgunakan kekurangan perundangan buruh ini, dan membiarkan pekerja terus wujud sebagai pekerja dalam tempuh percubaan untuk jangkamasa yang panjang, kadang-kadang bertahun-tahun, dan ini kerana seseorang pekerja dalam tempuh percubaan ada hak kurang berbanding pekerja yang sudah disahkan pekerja tetap. Undang-undang harus menetapkan tempoh maksima tempoh percubaan, termasuk juga peruntukan pasti bahawa selepas tiga(3) bulan, pekerja dianggap sebagai pekerja tetap.

9 – CEPATKAN PENDAFTARAN DAN PENGIKTIRAFAN KESATUAN SEKERJA

Sedangkan hak masa dan akibat ketidakpatuhan kehendak tempuh masa melakukan sesuatu wujud dalam perundangan buruh untuk perkara yang patut dilakukan pekerja atau kesatuan sekerja, jelas provisi sedemikian untuk tindakan majikan tidak ada. Pengiktirafan kesatuan sekerja di RENESAS mengambil lebih kurang 4 tahun. Di dalam kes ini, ada kalanya majikan RENESAS gagal mematuhi arahan Kementerian atau lewat mematuhi keperluan undang-undang, di mana ini semua boleh majikan lakukan kerana undang-undang tidak menetapkan masa melakukan sesuatu atau kesan kegagalan majikan melakukan sesuatu – ini membenarkan majikan dengan begitu mudah memperlewatkan hak pekerja atau kesatuan sekerja.

Pengiktirafan kesatuan adalah satu pra-syarat yang perlu diikuti di Malaysia sebelum majikan dan kesatuan sekerja dapat memasuki Perjanjian Bersama, di mana proses ini harus dipercepatkan dan diuruskan dengan pantas, sebaiknya tidak mengambil lebih daripada tiga(3) bulan. Keputusan ‘undi sulit’ harus hanya berasaskan bilangan undi dalam kotak undi, di mana kini ianya secara tidak adil juga mengambil kira bahawa mereka yang tidak dapat membuang undi atas andaian bahawa mereka ini semua sebenarnya tidak mahu kesatuan. Ini tidak adil.

Hak semakan kehakiman tidak boleh dinafikan, tetapi bila ianya digunakan majikan sebagai cara melewatkan pengiktirafan kesatuan sekerja, adalah perlu prosiding Mahkamah dipercepatkan untuk memastikan hak pekerja dan kesatuan sekerja tidak dinafikan atau dilewatkan. Adalah memalukan bagaimana setengah majikan sanggup berbuat apa sahaja untuk menafikan hak pekerja. Sebagai contoh, Malaysian Airlines(MAS), kini mencabar keputusan Menteri memberikan pengiktirafan kepada NUFAM selepas undi sulit dengan jelas menunjukkan bahawa 62.73% flight attendant di MAS mahu NUFAM sebagai kesatuan sekerja yang mewakili mereka. Di dalam kes RENESAS, pengiktirafan kesatuan sekerja dilewatkan setahun lebih akibat Semakan Kehakiman dan Rayuan seterusnya di Mahkamah oleh majikan. Sebagai polisi, semakan kehakiman dan rayuan sedemikian harus cepat dihabiskan kerana kelewatan mengakibatkan hak pekerja, dan tidakan Mahkamah sedemikian tidak harus digunakan untuk melewatkan proses mendapat pengiktirafan, atau pun proses kemasukkan Perjanjian Bersama.

10 – PERTIKAIAN PERUSAHAAN(TRADE DISPUTES) HARUS DISELESAIKAN CEPAT DAN ‘STATUS QUO’ SEMUA PIHAK HARUS DIKEKALKAN SEHINGGA ADA PENYELESAIAN

Sejarah menunjukkan bahawa mogok dan tindakan perusahaan merupakan cara paling berkesan bagi pekerja dan kesatuan sekerja menyelesaikan pertelingkahan dengan majikan dan menuntut hak, tetapi kerajaan Malaysia telah masuk campur menghakis atau menghadkan pilihan pekerja dan kesatuan sekerja yang mengakibatkan kerugian kepada pekerja dan kesatuan sekerja. Kerajaan lebih cenderung kepada pilihan menyelesaikan pertikaian perusahaan(trade dispute) melalui proses aduan, perbincangan dan arbitrasi bukan melalui mogok dan tindakan perusahaan. Olehkerana ini, proses menyelesaikan pertikaian perusahaan ini harus dijalankan dengan cepat, dan pekerja dan ahli kesatuan sekerja harus secara berkesan dipastikan selamat daripada pembuangan kerja dan diskriminasi oleh pihak majikan sewaktu dan sehingga penyelesaian pertikaian perusahaan dan/atau aduan ini dicapai.

Kebanyakkan pertikaian perusahaan dan aduan dimulakan oleh pekerja dan kesatuan sekerja, di mana kebanyakkan masa pekerja yang terbabit menjadi mangsa pembuangan kerja dan tindakan diskriminasi majikan manakala majikan terus saperti biasa meneruskan perniagaan mereka, justeru keadilan memerlukan agar semua pertikaian poerusahaan ini diselesaikan cepat, tak lebih daripada 30 hari, dan pekerja yang telah dibuang kerja akibat pemfailan atau berkenaan sesuatu pertikaian perusahaan harus terus dibayar gaji biasa sehingga pertikaian perusahaan ini berjaya diselesaikan. Majikan harus dihalang daripada membuang kerja pekerja dan ahli kesatuan sekerja yang melapurkan pertikaian perusahaan dan/atau aduan sehingga perkara ini diselesaikan.

11 – PEKERJA MIGRAN SEHARUSNYA TIDAK DIDISKRIMINASI

Gaji sama untuk kerja sama adalah adil. Ianya salah jika pekerja migran didiskriminasi dalam isu hak gaji minima, sebagai contoh kerajaan mencadangkan pekerja migran kini membayar levi, di mana levi sebenarnya pembayaran yang dikenakan atas majikan untuk mengalakkan majikan mengambil kerja pekerja tempatan berbanding dengan pekerja migran. 82 kumpulan telah pada 8/2/2013 mengeluarkan kenyataan bertajuk, Gaji Minima Untuk Semua Pekerja, termasuk Pekerja Migran – Tidak kepada Potongan Gaji untuk Mendapat Kembali Levi Yang Harus Dibayar Oleh Majikan’

12 – PEMBERIAN PENGECUALIAN SECARA ‘UNILATERAL’ KEPADA MAJIKAN UNTUK MENAFIKAN HAK PEKERJA YANG DIBERIKAN UNDANG-UNDANG HARUS BERHENTI

Undang-undang memberikan hak pekerja, tetapi banyak situasi di mana ada peruntukkan yang memberikan kuasa kepada Menteri memberikan pengecualian kepada majikan. Sebagai contoh, hak pekerja kerja maksima 8 jam setiap hari, atau maksima 48 jam seminggu boleh dielak jika majikan diberikan pengecualian. Keputusan member pengecualian diberikan tanpa pengetahuan awal pekerja terbabit, tanpa memberi hak kepada pekerja atau kesatuan terbabit atau untuk membantah permohonan majikan sebelum keputusan pengecualian diberikan. Keputusan pengecualian memang dapat dicabar dalam had masa tertentu, tetapi bagi pekerja, khususnya mereka yang tiada kesatuan sekerja, keupayaan atau kapasiti berbuat cabaran sedemikian tidak ada. Secara adil, hak didengar atau membantah permohonan majikan untuk pengecualian harus diberikan sebelum keputusan pengecualian dibuat. Sebenarnya, majikan seharusnya tidak diberikan pengecualian yang akan membawa kepada situasi hak pekerja atau kesatuan sekerja yang ditetapkan undang-undang dinafikan.

13 – GAJI MINIMA MEMADAI UNTUK MEMASTIKAN KEHIDUPAN BAIK (DECENT LIVELIHOOD)

Semua pekerja di Malaysia harus menerima gaji minima mulai 1 Januari 2014 tetapi malangnya kuantum gaji minima ini ditetapkan pada tahun 2012, iaitu RM900 untuk Semenanjung Malaysia dan RM800 untuk Sabah dan Sarawak, di mana jumlah ini kini sudah tidak lagi mencukupi memastikan kehidupan baik(decent) untuk pekerja dan keluarga memandangkan peningkatan tinggi kos sara hidup. Manakala, pekerja dalam sector awam mendapat juga Elaun Kos Sara Hidup [Cost of Living Allowances(COLA)], pekerja sector swasta tidak mendapatkan COLA. Mengambil kira juga hakikat bahawa kerajaan Malaysia telah berpendirian bahawa isirumah yang mendapatkan pendapatan kurang daripada RM3,000 sebulan memerlukan bantuan kewangan, secara lojik gaji minima harus dinaikkan kepada sekurang-kurang RM1,500.

COLA juga harus dijadikan hak undang-undang bagi pekerja, khususnya mereka yang berpendapatan rendah. Kadar Gaji Minima juga harus dikaji semula sekurang-kurang setiap 6 bulan mengambil kira bahawa peningkatan kos sara hidup kini begitu cepat, dan jumlah wang sebenarnya yang diperlukan untuk memastikan kehidupan baik ‘decent’ pekerja dan keluarganya.

14 – HAK UNTUK MENDAPATKAN FAEDAH ‘TIDAK ADA KERJA’(UNEMPLOYMENT BENEFITS)

Pada masa kini, bila pekerjaan adalah tidak stabil (precarious), kerajaan perlu menyediakan skim faedah ‘tidak ada kerja’(unemployment benefits) untuk membantu pekerja dan keluarga mereka bila mereka tidak ada kerja. Walaupun tidak ada kerja atau pendapatan, obligasi perlu bayar sewa, bil keperluan asas, hutang kereta atau rumah, bayaran pembelajaran kanak-kanak, dll masih perlu dilakukan oleh pekerja yang tidak ada kerja dan sumber pendapatan. Tanpa bantuan kewangan dalam bentuk faedah ‘pekerja tak ada kerja’(Unemployment benefit), kehidupan pekerja dan keluarga akan terjejas dengan serius. Sokongan semasa susah saperti ini kini wujud di Negara lain, termasuk juga negara jiran Thailand.

15 – HAK UNTUK TIDAK DIDISKRIMINASI BERASASKAN JANTINA

Walaupun Perlembagaan Persekutuan menjamain layanan sama rata, mahkamah telah berkeputusan bahawa obligasi tidak mendiskriminasi pekerja berasaskan jantina adalah hanya obligasi bila majikan adalah kerajaan atau badan berkanun – majikan sector swasta tidak ada obligasi sedemikian. Ini secara jelas bercanggah dengan obligasi Malaysia di bawah Konvensyen Penghapusan Semua Jenis Diskriminasi Terhadap Perempuan[Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women (CEDAW)] yang Malaysia telah tandatangani. Undang-undang patut dipinda untuk memastikan bahawa semua majikan tidak dibenarkan mendiskriminasi pekerja berasaskan jantina atau apa bentuk diskriminasi yang lain.

16 - KESELAMATAN DAN KESIHATAN PEKERJAAN DI TEMPAT KERJA

Jabatan Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan (DOSH) merekodkan 1,248 kemalangan tempat kerja di 10 sektor pada 5 bulan pertama tahun 2013, yang mengakibatkan 68 pekerja maut, 81 hilang upaya kekal, dan 1,099 kecederaan tidak mengakibatkan kecacatan kekal.

Pada tahun 2010, sejumlah 1426 kes penyakit pekerjaan(occupational disease) dan keracunan telah dilapurkan kepada Bahagian Kesihatan Pekerjaan berbanding dengan 791 kes yang dilapurkan tahun sebelumnya, di mana hanya lebih kurang separuh berjaya disiasat secara berkesan. Di antara penyakit kesihatan yang dilapurkan adalah kehilangan pendengaran akibat bunyi (noise induced hearing loss (NIHL)), penyakit kulit pekerjaan(occupational skin diseases) dan penyakit paru-paru pekerjaan(occupational lung diseases). Secara umum tahap kesedaran mengenai penyakit pekerjaan adalah rendah, tambah lagi bila ia diketahui lama selepas pekerja sudah meninggalkan tempat kerja berkenaan – maka berlaku kurang lapuran (under reporting) mengenai penyakit pekerjaan. Untuk peklerja migrant(asing) yang telah kembali kepada negara asal, kini masih tidak wujud mekanisma aduan atau akses kepada keadilan yang berkesan bila ia melibatkan penyakit pekerjaan.

Malaysia harus menambahkan kesedaran mengenai penyakit pekerjaan, dan harus lebih komited memastikan penguatkuasaan aktif untuk memastikan keselamatan dan keihatan pekerjaan di tempat kerja. Hospital dan pengamal perubatan harus diperlukan memaklumkan kepada pekerja dengan penyakit atau keadaan kesihatan yang mungin berkait dengan tempat kerja hakikat ini, dan juga di mana mereka boleh membuat aduan dan akses keadilan.

Memandangan ramai majikan juga ada menyediakan tempat penginapan pekerja, harus ada undang-undang menetapkan piawaan minima perumahan pekerja yang akan memastikan kesihatan dan keselamatan pekerja. Pekerja migrant datang ke Malaysia yang sihat (with a clean bill of health) yang kemudiannya dihantar kembali ke negara asal berasaskan penyakit saperti penyakit batuk kering (TB), yang kemungkinan besar disebabkan tempat tinggal pekerja yang sesak dan sempit(cramped) atau tempat kerja, dan oleh kerana ini senarai penyakit pekerjaan harus dikaji semula untuk memasukkan penyakit yang mungkin disebabkan akibat keadaan tempat kerja atau juga keadaan perumahan pekerja yang kurang memuaskan.

17 – HAK PEKERJA DALAM UNDANG-UNDANG UNTUK SEMUA PEKERJA

Memandangkan di Malaysia, kebanyakkan pekerja tidak tahu mengenai hak pekerja atau kesatuan sekerja, tambahan juga kerana hakikat bahawa hak pekerja dan kesatuan tidak pun di ajar disekolah atau kolej, di mana ini memerlukan bahawa undang-undang menetapkan dan menjamin hak pekerja minima untuk semua, yang tidak terhad kepada yang hanya berpendapatan RM2,000 atau kurang, atau hanya untuk pekerja klas tertentu sahaja. Pekerja domestic, sama saperti pekerja lain, seharusnya mempunyai hak sama menikmati hak minima pekerja yang ditetapkan undang-undang.

18. JANGAN TANDATANGAN PERJANJIAN YANG AKAN MENGHAKIS ATAU MEMBANTUT HAK PEKERJA

Malaysia telah dan masih mahu tandatangani Perjanjian Perdagangan Bebas(Free Trade Agreements) dan perjanjian lain, saperti Perjanjian Perkongsian Trans-Pasifik (Trans-Pacific Partnership Agreement [TPPA]) tanpa bersikap terbuka dan telus mengenai kandungan perjanjian berkenaan, dan tanpa konsultasi dengan rakyat. Beberapa perjanjian ini, kini diketahui mengandungi fasal/klausa yang akan membawa kesan bukan sahaja menghakis tetapi juga membantut hak pekerja. Satu fasal sedemikian adalah Fasal Perlindungan Pelabur (Investor Protection Clause), yang melindungi pelabur dan juga membenarkan pelabur mengambil tindakan undang-undang terhadap kerajaan sekiranya kerajaan berbuat sesuatu di masa depan yang akan mengakibatkan majikan diperlukan membelanjakan lebih wang, atau melakukan perkara yang akan menjejaskan keuntungan perniagaan. Maka, jika Malaysia pada masa depan bertindak memperbaiki perkara saperti hak pekerja, keselamatan pekerja, kesihatan awam dan perlindungan alam sekitar, di mana ini akan memerlukan perniagaan berbelanja lebih yang akan mengakibatkan keuntungan, Malaysia mengadapi risiko akan disaman atau diambil tindakan undang-undang, di mana ini berkemungkinan akan menghalang kerajaan Malaysia memperbaiki hak dan keadaan kerja pekerja di Malaysia

Harus disedari bahawa tuntutan atau isu pekerja dan kesatuan sekerja yang disenaraikan di atas sama sekali bukan komprehensif(comprehensive), tetapi adalah senarai setengah isu asas yang masih memerlukan tindakan, dan seharus tidak dibenarkan dilupakan akibat pengedaran masa, pengawalan media atau sebab lain.

Obligasi menghormati dan menjamin hak pekerja dan kesatuan sekerja bukan sahaja pada kerajaan Malaysia, tetapi juga perniagaan, ‘corporation’, majikan, kerajaan negara daripada mana datang mereka yang memiliki atau mengawal perniagaan, negara daripada mana datangnya pekerja migrant(asing), mereka yang merupakan penguna barangan atau perkhidmatan, lain perniagaan yang ada kaitan dengan majikan termasuk yang dalam supply chain (rantai pembekalan), dan secara umum semua dalam komuniti global. Berkompromosi piawai atau hak pekerja yang wujud di negara masing-masing atau perniagaan, atas alasan cukup memadai memenuhi keperluan khusus undang-undang Malaysia tidak boleh diterima.

Ruggie’s ‘Prinsip Pembimbing mengenai Perniagaan dan Hak Asasi: Implementasi Rangka Kerja Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu “Memelihara, Menghormati dan Remedi’ [Ruggie’s "Guiding Principles on Business and Human Rights: Implementing the United Nations 'Protect, Respect and Remedy' Framework"] adalah satu daripada piawaian dan pembimbing atau garis panduan (guidelines), yang harus diterimapakai kerajaan, perniagaan dan majikan. Ia bukan memadai untuk hanya sesebuah negara menandatangani atau meratifikasi Konvensyen atau Instrumen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu(UN) dan Pertubuhan Buruh Antarabangsa(ILO) tetapi tidak melakukan apa yang perlu untuk memberikan kesan penuh di Malaysia.

Kami menuntut kerajaan Malaysia segera mengambil tindakan memastikan kesemua tuntutan di atas diberi kesan untuk memastikan keadilan untuk pekerja dan kesatuan sekerja di Malaysia. Hak dan kebajikan pekerja dan keluarga mereka harus dijadikan keutamaan mana-mana kerajaan, dan ini harus juga memerlukan penyediaan mekanisma memelihara kebajikan pekerja saperti faedah mereka yang tidak ada kerja (unemployment benefit) untuk pekerja mendapati diri mereka dalam keadaan tidak ada kerja.

Kami menuntut pengembalian kerja(reinstatement) kesemua pemimpin pekerja dan kesatuan sekerja termasuk Abdul Jamil Lalaludeen dan Chen Ka Fatt dari NUBE, Ismail Nasaruddin dari NUFAM, Wan Noorulazhar dari KSIEWBSM(EIUWR), dan Rusaini Mamat daripada NUTEAIW

Kami juga menuntut Malaysia segera meratifikasi Konvensyen ILO 87 Kebebasan Berpersatuan dan Penjagaan Hak Berorganisasi(ILO Conventions 87, Freedom of Association and Protection of the Right to Organise) dan lain-lain konvensyen pekerja yang penting. Kami juga menuntut Malaysia memberi kesan penuh kepada semua Konvensyen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu(PBB/UN) dan Pertubuhan Buruh Antarabangsa(ILO) termasuk juga ILO Convention 98, Right to Collective Bargaining(Hak Untuk Perjanjian Bersama).

Senator Syed Shahir bin Syed Mohamud
Charles Hector
Mohd Roszeli bin Majid
Pranom Somwong

Bagi pihak 47 organisasi yang disenaraikan di bawah

ALIRAN
Asia Pacific Forum on Women , Law and Development ( APWLD)
Asian Muslim Action Network (AMAN) Indonesia
Center for Orang Asli Concerns (COAC)
Clean Clothes Campaign
Club Employees Union Peninsular Malaysia
CWI Malaysia (Committee For A Workers International Malaysia)
Community Action Network(CAN)
Damn the Dams
Dignity International
Food Not Bombs-Kuala Lumpur
GoodElectronics Network
Human Rights Ambassador for Salem-News.com , UK
Jaringan Rakyat Tertindas (JERIT)
Kesatuan Eksekutif AIROD (KEA), Malaysia
Kesatuan Eksekutif Canon Opto
Kesatuan Pekerja-Pekerja Polyplastics Asia Pacific (KPPAP)
Knowledge and Rights with Young people through Safer Spaces (KRYSS)
MADPET(Malaysians Against Death Penalty and Torture)
MAP Foundation Thailand
National Union of Flight Attendants Malaysia (NUFAM)
National Union of Hotel, Bar and Restaurant Workers (NUHBRW), Malaysia
Network of Action for Migrants in Malaysia(NAMM)
Paper Products Manufacturing Employees’ Union of Malaysia (PPMEU)
Parti Rakyat Malaysia(PRM)
Parti Sosialis Malaysia(PSM)
Pax Romana –ICMICA
Peoples ' Green Coalition
Pergerakan Indonesia
Persatuan Komuniti Prihatin Selangor dan KL (PRIHATIN)
Persatuan Sahabat Wanita Selangor
PINAY, Quebec, Canada
Pusat Komas
Radanar Ayar Rural Development Association
Sahabat Rakyat Working Committee
SALT (School of Acting Justly Loving Tenderly and Walking Humbly)
Saya Anak Bangsa Malaysia (SABM)
Seksualiti Merdeka
Suara Rakyat Malaysia (SUARAM)
Tenaga Nasional Junior Officers Union (TNBJOU)
Tenaganita
Think Centre, Singapore
WH4C (Workers Hub For Change)
Workers Assistance Center, Inc. Philippines
Yayasan LINTAS NUSA - Batam – Indonesia
Youth Section of The KL & Selangor Chinese Assembly Hall (Pemuda KLSCAH)
Bread for All, UK

Senator Syed Shahir bin Syed Mohamud - Senator in the Malaysian Parliament
Charles Hector - Human Rights Defender and lawyer;
Mohd Roszeli bin Majid Vice President (Private Sector) Malaysian Trade Union Congress (MTUC), and also the President of the TNB Junior Officers Union;
Pranom Somwong - Workers Hub For Change (WH4C), Asia Pacific Forum on Women, Law and Development ( APWLD);

通告 Notification




Malaysia Time (GMT+8)